Filmrecensie: Spion van Oranje (2009)

Een filmrecensie van de Nederlandse film 'Spion van oranje'. De film is geregisseerd door Tim Oliehoek en was in de bioscopen te zien in het jaar 2009.

Algemene gegevens

Regie: Tim Oliehoek
Genre: actiekomedie
Jaar van verschijning: 2009
Hoofdrollen: Paul de Leeuw, Nelly Frijda, Najib Amhali, Jennifer Hoffman
Duur: 90 minuten

Samenvatting van het verhaal in de film

Paul de Leeuw heeft twee rollen in de film. Hij speelt de tweeling: François en Bruno. François is een brave modeontwerper en Bruno een Duitser die Nederland wil vernietigen. Ze hebben elkaar voor een lange tijd al niet meer gezien. Bruno maakt de politie duidelijk dat François de enige is die Nederland kan redden. Bruno is uit op hem en zijn moeder, omdat ze hem vroeger hadden ‘verkocht’. François wil Bruno alles betaald zetten, hij gaat verkleed als Bruno naar Bruno’s ziekenhuis. Samen met de twee geheime agenten Mustafa en Lena, die hem in de gaten houden, kijken ze of er niets fout gaat. Hij heeft een raket met een grote bom staan, gericht naar Nederland. Bruno heeft François door, en zet daarom zijn moeder in de raket naar Nederland. Hij weet namelijk dat Bruno erg op zijn moeder gesteld was. Bruno krijgt spijt. Samen met François gaat hij zijn moeder redden. Na de redding blijft Bruno achter in het vliegtuig, hij probeert de bom uit te zetten. Toch komt er een uitbarsting. Niemand weet of hij nog in leven is. De film eindigt met een modeshow van François. Het is erg druk en gezellig. François’ moeder is er ook, en wel ongedeerd. Het werd nog veel beter toen Bruno belde dat hij nog leefde. En zelfs de twee geheim agenten Mustafa en Lena laten de liefde voor elkaar zien.

Mening

Je zag duidelijk dat Paul de Leeuw het geweldig vond de twee rollen te spelen. Overal deed hij een schepje bovenop. Als couturier had hij bijvoorbeeld een verschrikkelijk aangeklede hond, genaamd ‘Poes’. In de slechte rol als Bruno praat hij met een overdreven Duits accent, een beetje zoals Bob de Rooij (een typetje die hij in zijn televisieshows speelt).

Najib Amhali en Jennifer Hoffman spelend de spionnen. Najib is een beetje de klunzige, en heeft stiekem een Crush op Jennifer, die toch wat slimmer is in de film. Heel voorspelbaar maar niet al te realistisch: ze werden verliefd!

Er was ook nog een leuke rol voor Plien van Bennekom. Ze werkte in het ziekenhuis van Bruno als een zuster. Maar dan niet een
normale; een met een kort rokje, hoge hakken en een diep decolleté. Bij Bruno begon ze hard te kreunen en aan hem te hangen. Dit zorgde voor de nodige humor.

Ook waren er kleine bijrolletjes van Patty Brard en Gerard Joling. Patty Brard speelde de presentatrice van een modeshow van François. Natuurlijk heel diva-achtig, een net iets meer stuntelige Patty Brard dan normaal. Gerard Joling speelde zichzelf, hij kreeg een haarimplantaat in het ziekenhuis van Bruno. Dit was natuurlijk gedoemd te mislukken, omdat François het deed,terwijl hij verkleed was als Bruno. Ik vond deze personages goed bij de film passen. Het zorgde voor wat amusement!

Het verhaal van de film kon beter. Dat iemand heel Nederland met een raket wil verwoesten is natuurlijk niet realistisch. En ook niet dat hij Nederland in een keer wil laten overstromen. Door dit soort dingen werd de film erg onrealistisch, en daardoor werd het ook minder boeiend. Dit is daarom typisch een film die voor een keer leuk is, maar die je daarna echt nooit meer hoeft te zien.