Filmrecensie Bo

Een film van Hans Herbots naar de bestseller 'Het Engelenhuis' door Dirk Bracke. Het verhaal van een meisje dat terechtkomt in een wereld die haar zowel aantrekt als afstoot, en alle problemen dat dit met zich meebrengt.

Korte inhoud

De vijftienjarige Deborah is haar saaie leventje beu. Als ze Jennifer leert kennen, ruilt ze haar school, familie en armoede in voor een job in de escort. Maar al snel blijkt dit meer in te houden dan gewoon mannen vergezellen naar etentjes en recepties. Deborah bezwijkt onder de druk en de rijkdom, en komt terecht in een wereld waar ze nog niet klaar voor is. Maar dan valt de politie binnen in een hotel waar ze aan het werk is, en Deborah wordt naar een gesloten instelling gebracht. Is ze sterk genoeg om zich af te keren van dit gevaarlijke wereldje, of is het daar te laat voor?

Overeenkomsten met het boek

Hans Herbots, die nog meer indrukwekkende films op zijn naam heeft staan (zoals 'Verlengd weekend' en 'Windkracht 10'), schiet ook met 'Bo' recht in de roos. De film is gebaseerd op een boek van Dirk Bracke, maar heeft een duidelijk andere invalshoek. Waar het boek meerdere personages volgt en focust op hun tijd in de instelling, wordt dit in de film snel afgehandeld om vooral het leven van Deborah te beschrijven. Ook is het boek ingewikkelder van structuur door het gebruik van flashbacks.

Cast

De cast van 'Bo' is opvallend. De hoofdrolspeelster, Ella-June Henrard, is nog maar zestien jaar oud. Herbots zocht twee jaar lang naar de juiste actrice, maar zij was de enige bij wie er niets cruciaals miste. Door sommigen werd ze zelfs getipt als de Vlaamse Brigitte Bardot, maar volgens anderen is dit een beetje voorbarig. Een andere sterke acteerprestatie is die van Laura Ballyn als de drugsverslaafde Steffi. Vooral de scène waarin ze beseft dat haar ontsnappingspoging uit de gesloten instelling mislukt is, is zeer sterk. Hierin staat ze buiten op het dak van het gebouw, waar ze een hysterische aanval krijgt.

Pluspunten

Het algemene verhaal van 'Bo' is goed, maar het succes van de film zit vooral in de details. Bo die van een wijnglas nipt, de eerste valium, ... Ook is er een opvallend verschil in het kleurgebruik. Het dagelijkse leven van Deborah wordt afgebeeld in matte, doffe kleuren, terwijl haar leven als Bo veel feller is.

Over het algemeen is de film dus zeer goed, hoewel het meer entertainment voor de massa is dan de oorspronkelijke boodschap van het boek tegen prostitutie. Maar 'Bo' is zeker een aanrader, ook voor wie het boek al gelezen heeft. Er zijn namelijk enkele verrassende plotwendingen. En vele andere mensen hebben dezelfde mening, aangezien de film drie prijzen won op een internationaal filmfestival in Italië, namelijk de CIAL Aluminium Award, de Crystal Gryphon Award en de Prijs van de Provincie Salerno.