Foo Fighters - Wasting Light

Alweer het zevende studio album voor de Amerikaanse band, onder leiding van Dave Grohl. Wat kun je nog voor nieuws doen, als je al zo lang bezig bent? Dat is wat de heren zichzelf ook afvroegen voor ze de studio in gingen.

Het opname proces

Dat is één van de redenen geweest om niet terug te vallen op de eigen gebouwde studio 606. Voor dit album werd de grasmaaier uit de garage van Grohl gehaald, en kwam er een drumkit en versterkers voor in de plaats. En in plaats van Pro Tools werd er gebruik gemaakt van ouderwets tape. De productie van het album is gedaan door Butch Vig, de man achter het Nirvana album Nevermind. Dit bemoeilijkt het opname proces, je mag geen foutjes maken, je kunt niets corrigeren met de computer, het moet foutloos.

Het album klinkt heel persoonlijk, wat misschien mede komt omdat Grohl niet meer bang is dat er vragen komen over nummers die hij niet wil beantwoorden. In de begin dagen van de band gingen veel vragen over Kurt Cobain, en om die reden heeft Grohl lange tijd z'n best gedaan om geen nummers te schrijven die als voorzetje daarvoor zouden kunnen dienen. Dat dit niet meer het geval is mag wel duidelijk zijn na het nummer “I Should Have Known” wat samen met Kirst Novoselic is opgenomen. Uit het nummer blijkt duidelijk dat het dit nog steeds grote impact heeft op Grohl, in het nummer zingt hij “I can not forgive you yet”. Een andere gast muzikant was Bob Mould, bekend van onder andere Hüsker Dü, op het nummer “Dear Rosemary” heeft hij gitaar en zang partijen geleverd.

"Ruige plaat"

Het album is wat ruiger dan wat we de laatste jaren van de heren gewend waren, het is weer echte ruige garage rock, zoals de band ooit is begonnen. Uit de interviews voor de release van het album was al op te maken dat dit een luid album zijn. Al zijn de korte knipsels van enkele seconden die we in de maanden voor het uitkomen van het album voorbij zagen komen geen goede maatstaf geweest om dit in te schatten.

Het eerste nummer wat op internet voorbij kwam was "White Limo", meteen het hardste nummer van het album. Een winnaar van een wedstrijd heeft daar een video voor mogen maken, een mooie teaser waarin ook Lemmy van de band Motörhead voorbij kwam als drinkende en rokende limousine chauffeur. De eerste officiële single was "Rope" gevolgd door "Walk" waarvan video's beide via de bands website alsmede andere sociale media te vinden waren.

Track listing:

• Bridge Burning
• Rope
• Dear Rosemary
• White Limo
• Arlandria
• These Days
• Back & Forth
• A Matter of Time
• Miss the Misery
• I Should Have Known
• Walk