Rubber - Recensie

Met Rubber levert Quentin Dupieux (aka Mr. Oizo) ons een absurde langspeelfilm over een band die plots tot leven komt en met zijn telekinetische gaven voorwerpen, dieren en mensen kan doen ontploffen. Als kortfilm was Rubber waarschijnlijk geslaagd geweest, maar als langspeelfilm is het een behoorlijk irritant boeltje geworden.

Verhaal

Een band komt tot leven in een woestijn en ontdekt dat hij over telekinetische gaven beschikt waarmee hij zaken kan doen ontploffen. Al snel gebruikt de band zijn talent niet enkel voor het vernietigen van materiële zaken, maar ook om dieren en mensen naar de verdoemenis te helpen. Hij gaat op road trip doorheen de Amerikaanse woestijn, wordt verliefd en moet ervoor zorgen de politie te slim af te zijn.

Parallel met het verhaal van de levende band laat regisseur Quentin Dupieux de kijker ook kennis maken met ‘de toeschouwers’, een groepje mensen dat in de woestijn de avonturen van de band volgt met een verrekijker alsof ze een film bekijken. Het zal echter niet bij kijken blijven. De toeschouwers maken immers deel uit van een complot waarbij het slechts weinigen zullen overleven.

De korte inhoud van Rubber lijkt misschien verwarrend, maar dat is de bedoeling. In het begin van Rubber maakt een personage de kijker duidelijk dat alle filmklassiekers – net als het leven - onlogisch zijn, dat de gebeurtenissen geen duidelijke reden of oorzaak hebben.

Recensie

Rubber was de openingsfilm van Offscreen 2011, een film festival uit Brussel dat zich specialiseert in eigenzinnige selectie van ongewone, onuitgegeven en nieuwe films die zich situeren langs de ‘cutting edge’ van de hedendaagse cinema: wars van conformisme, gerealiseerd in een onafhankelijke artistieke en economische context en radicaal naar vorm en inhoud. Rubber mag zich zeker tot deze categorie rekenen. De film is compleet absurd en lijkt in niets dat je al eerder gezien hebt. Sommige recensenten vonden Rubber grappig en een boeiende kritiek op de maatschappij. Toegegeven, de film is eens ‘iets anders’ en de avonturen van de band zijn best grappig, maar het hele nevenverhaal van de toeschouwers die de avonturen van de band gadeslaan en becommentariëren is irritant en compleet overbodig. Uiteindelijk is slechts 30 minuten van de 85-minuten-durende film echt geslaagd te noemen. Rubber was als kortfilm waarschijnlijk bijzonder geweest, maar als langspeelfilm is het duidelijk een mislukking geworden.

Informatie

• Titel: Rubber
• Jaar: 2010
• Land van herkomst: Frankrijk
• Regisseur: Quentin Dupieux (Mr. Oizo)
• Acteurs : Stephen Spinella, Wings Hauser, Jack Plotnick
• Duur : 85 minuten