Filmrecensie: Mr. Nobody

Het lijkt bijna aan de acteur Jared Leto, die de hoofdpersoon speelt, te liggen, maar deze titel staat sinds kort in mijn favorietenlijst net als andere titels waarin hij meespeelde: “Requiem or a dream”, “fight Club” en “Lord of War”. Mr. Nobody is een verwarrende, symbolische, surrealistische trip die je dagen erna nog bezig blijft houden.

Mr. Nobody

• Jaar: 2009
• Land: Canada, Belgie, Duitsland, Frankrijk
• Regie: Jaco Van Dormael
• Acteurs: Jared leto, Diana Kruger, Sarah Polley e.a.

Het verwarrende verhaal:

Nemo Nobody ligt op zijn sterfbed en denkt terug aan leven, aan alle keuzes die hij heeft moeten maken en wat die keuzes betekend hebben voor Nemo. “Nemo” betekend in het Latijns “niemand”. Verschillende keuzes die hij had kunnen maken vullen het scherm en verwarren je als kijker. Dromen en realiteit lijken elkaar af te wisselen, de gevolgen van de keuzes worden belicht en vergeleken, vrouwen die hij had kunnen trouwen, vrouwen die had moeten trouwen, aspiraties die hij links heeft laten liggen, aspiraties die hem groter konden maken. Al met al erg verwarrend, maar op het eind erg integrerend.

Verwarring in beeld:

Flitsend van het ene op het andere moment wordt het geheel in beeld gebracht met prachtige overgangen naar nieuwe situaties, close-ups spelen een grote rol. Onwerkelijke omgevingen worden fantastisch weergegeven, bijvoorbeeld tientallen mensen met dezelfde kleren, bij het uitzoomen zie je een halve stad met alleen maar rode auto’s en dezelfde mensen. De Belgische regisseur Jaco Van Dormael was niet bang verschillende stijlen te gebruiken en heeft een mozaïek aan flashbacks, dromen in één geweldige trip samen laten komen.

Passende soundtrack:

Naast dit mooie camera en montagewerk is er de muziek. Een keur aan nummers komen voorbij, allemaal vreselijk goed passend bij de beelden. Ieder goed passend bij het tijdsbeeld, de omgeving en de leeftijd van de hoofdpersoon. Van Buddy Holly tot de Pixies met het opzwepende ‘Where is my mind”.

Jared Leto, de niet te verwarren Muzikant en Acteur!

Verassend genoeg eigenlijk maakt Jared Leto, de zanger van 30 Seconds to Mars nooit muziek voor films waarin hij meespeelt. Ook hierin ontbreken nummers uit zijn repertoire. Dat spreekt voor hem, zijn acteerwerk en muzikale carrière blijven dan ook strikt gescheiden. En acteren kan deze man, de geloofwaardigheid van zijn personage, de verwarring, de emoties, allemaal zo goed gebracht dat je niet begrijpt dat hij niet vaker gecast wordt voor grote Hollywood films. Misschien maar goed ook, in dit soort producties kan hij met zijn acteertalent schitteren zonder Hollywood moraal en hebzucht.

Overige acteurs die verwarring gaan zaaien:

Je zou bijna vergeten dat er naast Leto ook andere acteurs meespelen, maar die zijn er wel degelijk. Toby Regbo speelt de zestien jarige Nemo, de jonge acteur doet het net als Leto goed, oprechte emoties en uitbarstingen en wederom de verwarring, hij bewijst meer als een talent te zijn. Het gezicht van Sarah Polley die de depressieve, psychotische vrouw van Nemo speelt staat bekend als een gezicht die geen woorden nodig heeft. Dat bewijst ze hier weer, net iets te goed als je het mij vraagt, wat heb ik me geërgerd aan haar personage. Dan is er de Duitse Diane Kruger die Anna een vriendin van Nemo speelt, geen geweldige actrice, maar wel een vrouw met een geweldige uitstraling die enorm veel goed maakt. De jonge Anna, gespeeld door Juno Temple heeft een geweldige chemie met Toby Regbo, de jonge verliefdheid spat van je scherm af evnals de pubertijd die ze doormaken.

Geen verwarrende conclusie:

Al met al een cast waar je bijna letterlijk je vingers bij af mag likken, een heerlijk verhaal die je bijblijft en aan het denken zet, niet je alledaagse Hollywood popcorn productie, een geweldige soundtrack, met andere woorden: Een van de beste films in zijn soort!