Untraceable doet stof opwaaien

In 2008 stond de discussie centraal of het Internet en de media een goede invloed hadden op mens en maatschappij. Untraceable was een film die daar erg goed op in heeft gespeeld. De film ontleedt de verderfelijke invloed van het Internet en van de media en doet dit op een bevredigende manier. Na deze 100-minuten durende film zal iedereen anders denken over het Internet en over de ‘zieke’ mogelijkheden die zij biedt.

Verhaal

Untraceable is een confronterende film over de gruwelen die het Internet kan bieden. Een gestoorde moordenaar laat zijn slachtoffers op gruwelijke wijze aan hun einde komen en laat dit zien op het Internet. De moordenaar heeft ook een bepaalde formule op zijn site gezet die de snelheid van het sterven van het slachtoffer beïnvloed: hoe meer mensen er kijken, hoe sneller het slachtoffer sterft. De moorden gebeuren op gruwelijke wijzen, bijvoorbeeld door brandend licht en zoutzuur.

Morele kwestie

Een morele kwestie werd hierdoor aangewakkerd: als je wist dat iemand op een bepaalde Internetsite op gruwelijke wijze werd vermoord, zou je dan kijken? Volgens de film is het antwoord een volmondig ‘ja’, maar wat zou jij doen? In principe ben je dan als kijker medeplichtig aan moord. Ben je te nieuwsgierig zodat je toch gaat kijken of kun je jezelf ervan weerhouden? De film impliceert dat wij eigenlijk allemaal sadisten zijn die onszelf niet in de hand kunnen houden: is dat zo? Vele mensen zullen deze discussie überhaupt al bestempelen als moreel verwerpelijk, maar ik denk dat hier goed over gediscussieerd mag worden.

De film

De hoofdrol van Untraceable is voor Diane Lane, die FBI-agente Jennifer Marsh speelt. Haar taak is om deze moordenaar in te rekenen, maar dat is niet makkelijk en er is weinig tijd. Iedere minuut die verloren gaat kan weer een extra slachtoffer betekenen. Jennifer Marsh heeft veel moeite om werk en privé gescheiden te houden en op het gegeven moment komt de moordenaar wel erg dicht bij haar dochter. Diane Lane maakt duidelijk in deze film dat ze een goede actrice is, misschien wel één van de betere. De bad-guy wordt wel op een opvallende manier neergezet in de film: hij wordt gespeeld als een duidelijk homofiel persoon en als een complete freak.

Productie

De film werd in Portland, Oregon opgenomen. In Clackamas was een tijdelijke studio gebouwd waar alle interieurscènes werden opgenomen, waaronder het kantoor van de FBI, het huis van de hoofdpersoon Jennifer Marsh, een bouwlift en meerdere kelders. Een scène aan de oostkant van de Broadway Bridge werd op de echte brug opgenomen en ook in de studio. Er werd een neprestaurant gebouwd onder de brug, die werd gebruikt in de film. De bouw van deze set duurde minder dan twaalf uur. Het verjaardagsfeest van het karakter van Jardine (de dochter van de hoofdpersoon) werd gefilmd in Oaks Amusement Park.

Kortom, Untraceable is een erg vermakelijke film en geeft stof om over na te denken. Deze film heeft veel discussies aangewakkerd (vooral in Amerika). Maatschappelijk verantwoord handelen als een burger staat centraal in deze film: ga je kijken als er een medemens vermoord wordt? We kunnen het pas met zekerheid zeggen als we deze situatie zelf meemaken; nu maar hopen dat dit nooit zal gebeuren!

Untraceable is nu verkrijgbaar op DVD.