Filmrecensie: Wolf

Wolf is een Belgische film van Stef Desmyter, met Axel Daeseleire en Pieter Embrechts in de hoofdrollen.

Inhoud

Commissaris Thomas Verhaege is met zijn team van Ecofin een oplichter op het spoor, op het moment dat Vadim Arveladze hun pad kruist. Een hologram met bezwarende informatie wordt de speelbal tussen politie en gewetenloze criminelen. Er ontstaat een bitse strijd als de criminelen Thomas' echtegenote Eva kidnappen om te ruilen voor het bewuste hologram. Het voortbestaan van de Belgische monarchie is de inzet.

Cast

Personage	Acteur
Thomas Verhaeghe	Axel Daeseleire
Eva Verhaeghe	Sandrine Andre
Steven Perseyn	Gene Bervoets
Lena Gerard	Lotte Pinoy
Iris De Witte	Simone Milsdochter
Tarik Ibdalkassem	Maarten Goffin

Beoordeling

Net als je denkt dat de Belgische filmbusiness goed bezig is, komt er iemand het tegendeel bewijzen. Wolf lijkt wel een langgerekte aflevering van Flikken. Van de personages wordt er maar één (Thomas Verhaeghe) uitgewerkt, over al de rest kom je helemaal niets te weten. Van de dader wordt er zelfs niet eens aangegeven wat zijn motivatie is voor zijn daden. En als ik twee dingen essentieel vind in een film, dan is het karakterontwikkeling en de motivatie van een dader. Wolf faalt op beide vlakken. De plot is cliché en weinig verrassend, de clou - de beelden van het hologram - ouderwets en absoluut niet opzienbarend - ik kan niet geloven dat er nog mensen zijn die dát als de ondergang van de monarchie durven betitelen. En als laatste is mij de link tussen de twee criminelen helemaal niet duidelijk. Redenen genoeg om dit een flop te noemen. Ik heb de korte inhoud zelfs letterlijk overgenomen van de aankondiging omdat ik zelf geen degelijke samenvatting van de film kon maken.

Aan de acteerprestaties zal het niet gelegen hebben. Axel Daeseleire doet zijn best om een geloofwaardige commissaris neer te zetten maar ik zie hem toch liever in de rol van de slechterik. Hij had misschien beter met Pieter Embrechts van rol gewisseld want hem vind ik dan weer te soft voor de rol van zware crimineel die ergens diep van binnen toch nog een hart blijkt te hebben. Sandrine André speelt, zoals we van haar gewend zijn, een realitische rol, als de ontvoerde, bange vrouw. Gene Bervoets speelt de pannen van het dak als nietsontziende hoofdcommissaris maar dé revelatie van deze film is voor mij Simone Milsdochter, in de rol van Iris De Witte. Ze speelt zo berekend en koel dat ik haar het meest geloofwaardig vond, ze was ook het aangenaamst om naar te kijken.

Qua filmtechnieken doet de film me bij wijlen terug denken aan Loft, zeker één van de eerste shots als ze het gebouw van Ecofin tonen. Maar verder dan wat donkere scènes die ons zouden moeten doen sidderen en beven en enkele knappe shots komt Stef Desmyter echter niet.

Deze film is de voorloper van de serie Wolven, die vanaf 2011 de zondagavond van VRT moet vullen. Dat belooft...