Filmrecensie: Up In The Air

Up In The Air is een dramakomedie van Jason Reitman met George Clooney, Vera Farmiga en Anna Kendrick in de hoofdrollen.

Inhoud

Ryan Bingham ontslaat mensen in opdracht van bazen die te laf zijn om het zelf te doen. Voor zijn job reist hij het hele land af. Hij spendeert vele uren in het vliegtuig en meer dan de helft van het jaar brengt hij in hotels door. Door zijn manier van leven hoeft hij geen connecties te maken met andere mensen, hij is zelfs helemaal vervreemd van zijn zussen. Desondanks houdt hij van zijn levensstijl.
Als een jonge, ambitieuze vrouw, Natalie, zijn job wil omgooien door mensen te ontslaan via videoconference slaat hij in paniek. Zijn baas vraagt hem op te treden als haar mentor om haar de knepen van het vak te leren en haar mee te nemen op één van zijn reizen. Op hetzelfde moment leert hij zijn vrouwelijke tegenpool, Alex, kennen. Ze is even vaak als hem onderweg en hoewel ze slechts vluchtige contacten hebben als hun agenda het toelaat, doet ze hem verlangen naar een stabieler leven.

Cast

Personage	Acteur
Ryan Bingham	George Clooney
Alex Goran	Vera Farmiga
Natalie Keener	Anna Kendrick
Craig Gregory	Jason Bateman
Kara Bingham	Amy Morton
Julie Bingham	Melanie Lynskey

Beoordeling

Gezien deze film meerdere Oscarnominaties heeft gekregen, was ik met grote verwachtingen aan deze film begonnen. Helaas werden deze verwachtingen naar mijn mening niet ingelost. Het verhaal is simpel en kabbelt de hele film rustig door zonder echt boeiend te worden. Ik was constant op een climax aan het wachten maar die leek maar niet te komen. Het verhaal hangt daarnaast aan elkaar van de clichés: het jonge meisje met de grote droom van trouwen en kinderen krijgen, de oudere man die haar voor gek verklaard en die dromen al lang heeft laten varen en een love-interest die te goed lijkt om waar te zijn. Gooi daar nog een huwelijksscène tussen waarbij de man cold feet krijgt en een voice-over met filosofische overdenkingen, en we hebben melodrama op zijn Hollywoodiaans ten top. Gelukkig komt er op het einde nog een verrassende wending om het geheel te verzachten.

De dialogen en humor van deze film worden omschreven als gevat en van hoogstaande kwaliteit. De oneliners die in het rond vliegen, konden mij echter niet bekoren en deze film heeft amper een flauw lachje op mijn gezicht kunnen toveren.

De acteerprestaties van de hoofdacteurs zijn degelijk maar niet memorabel. De enige scène die weinigen snel zullen vergeten, is de geweldig ongeloofwaardige huilscène van Anna Kendrick, wegens te beschamend. George Clooney is zijn charismatige zelve met een rol die eigenlijk perfect op zijn lijf geschreven is; als je de roddelpers mag geloven, is hij zelf ook niet echt geïnteresseerd in het huwelijk en kinderen krijgen. In dit geval kan je dus wel spreken van de perfecte typecasting. Anna Kendrick is ontzettend vervelend als het meisje dat uitblonk op school maar niets van de echte wereld kent en wiens leven instort als ze niet binnen de vijf jaar trouwt en kinderen krijgt. Vera Farmigas personage houdt zich meer op de achtergrond, we komen maar weinig over haar te weten en als ze in beeld komt, eist ze zeker niet het scherm op.

De filmografie is met momenten verbluffend en er zitten leuke stukken tussen, zoals de scène waarin Alex en Ryan hun membercards vergelijken. Lange scènes worden afgewisseld met korte, opeenvolgende momentopnames van bv. de ontslagen die Ryan dagelijks uitvoert. Helaas kon de filmografie het geheel niet redden in mijn ogen.

Up In The Air is voor mij het typische voorbeeld van een Oscargenomineerde film die niet gesmaakt wordt door het publiek. Als je iemand bent die van details houdt en graag tussen de lijnen door leest, zal deze film je zeker kunnen bekoren maar al de rest kan zijn tijd beter aan iets anders besteden.