Kingdom Come, Kingdom Come

Het album Kingdom Come van de gelijknamige band kwam uit in 1988, en sloeg destijds in als een bom. Het leek op een LP die Led Zeppelin nooit gemaakt had, maar wel had willen maken. Stevige in blues gewortelde hardrock, met de uitermate getalenteerde zanger Lenny Wolf. Het album is een aaneenschakeling van prachtige rocksongs, bluesrock, en ballads. Beetje flauw om dit af te doen als een Led Zeppelin-kloon; bijna alles in de popmuziek is het resultaat van copiëren en jatwerk.

Lenny Wolf

De in Hamburg geboren zanger Lenny Wolf werd enigszins bekend door het rock-project Stone Fury. De uitermate goede zangkwaliteiten van deze muzikant zijn doorslaggevend geweest voor zijn carriere. Naast zingen kan Wolf ook gitaar spelen en drummen, wat van pas kwam bij het opnemen van verschillende studio-albums in een later stadium. Hij verruilde Stone Fury voor een nieuw project, genaamd Kingdom Come, in 1987.
De platenmaatschappij PolyGram gaf hem een carte-blanche om een line-up te kiezen. Hij trok de Amerikaanse gitaristen Danny Stag en Rick Steier aan, evenals bassist Johnny B. Frank en drummer James Kottak. In 1988 werd het debuutalbum Kingdom Come gepresenteerd. Veel luisteraars dachten dat het een Led Zeppelin-reunie betrof, aangezien het geluid van de band en vooral het stemgeluid van Wolf veel weg had van dat van Led Zep zanger Robert Plant. Het was vooral een uitstekende plaat, en de band raakte in een stroomversnelling qua verkoopcijfers en roem.
De eerste single -Get It On- was een grote hit op de AOR stations in de VS, en de verkoopcijfers van het debuut-album bereikten de gouden status. De power-ballad What Love Can Be kreeg zeer veel airplay zowel op de radio als bij MTV. Na een tijdje werd zelfs de platina-status bereikt in de VS, Canada, en Duitsland. De band werd gekozen als een van de acts tijdens de Monster of Rock tour, een rondtrekkend hardrock-festival, samen met bands als Scorpions, Metallica, en Van Halen.
Lenny Wolf bracht in de jaren daarna nog diverse albums uit. Hoewel deze platen allemaal prima te pruimen zijn, bereikten ze nooit echt het nivo van de het debuut Kingdom Come.

Kingdom Come

Het album Kingdom Come is een hardrock-feestje, een ode of eerbetoon aan deze muzieksoort. De plaat kenmerkt zich door de grote rust en zelfverzekerdheid waarmee alles gespeeld wordt. Hier is een topband aan het werk, en dat mag men gerust weten. De tempo's zijn rustig, slepend, en nooit over the top. Het gitaarwerk is stevig in de blues geworteld, en men stapelt de mooiste riffs op elkaar. Het geheel wordt ondersteund door een goede drummer, maar de slagroom op de taart is natuurlijk de stem van zanger Lenny Wolf. Als een gekwelde oude blues-minstreel zingt hij erop los; de klank-kleur van zijn stem is prachtig, de vibrato zeer goed, hoge uithalen uitstekend, kortom een gouden keeltje. Zijn Duitse accent is nog niet helemaal verdwenen, en dat maakt het nog een beetje grappig ook.
De power-ballad What Love Can Be is een all time classic. Een schitterend bluesje, gegoten in de vorm van een liefdesliedje. Het is inderdaad alllemaal al eens eerder gedaan, maar ook zo goed?
De productie van de plaat is -hoe kan het ook anders- beter dan goed. De plaat klinkt open, niet volgepropt met geluidjes, iets wat aangenaam luisteren is. Alle instrumenten komen volledig tot hun recht, en zitten elkaar niet in de weg. Het lijkt wel een sprookje; een band komt met een debuutalbum dat in een klap 95% van de concurrentie overbodig maakt. Een absolute must voor de (hard)rock liefhebber.

De songs

• Living Out of Touch – 4:17
• Pushin' Hard – 4:47
• What Love Can Be – 5:14
• 17 – 5:26
• The Shuffle – 3:40
• Get It On – 4:21
• Now Forever After – 5:36
• Hideaway – 5:38
• Loving You – 4:46
• Shout It Out – 3:37
• Get It On (12" Promo Mix)" (2004 remaster bonus track)