Recensie Atonement

Deze film heb ik een tijd geleden gezien. Een buitengewoon boeiend verhaal, met mooie verhaallijnen die goed in elkaar overgaan, en geweldig beeldwerk. Een recensie van de film. Halverwege de film Pride and Prejudice, gebasseerd op het boek van Jane Austen, zweeft Joe Wrights' camera door de 18e eeuwse gangen en zalen. Hier daar en daar pikt de kijker fragmenten mee van gesprekken, roddels, en dans. Maar de camera passeert alles en richt zich op datgene dat echt belangrijk is.

Atonement

Hetzelfde beeld komt ook naar voren in Atonement, de verfilming van het beroemde boek van Ian McEwan. De film speelt zich af in de jaren voorafgaande – en het begin van – de oorlog. Drie soldaten staan op het strand van Duinkerken, en de camera doet verslag van de gewonden, een sergeant die gezonde paarden ombrengt, een koor zingende en gewonde soldaten, maar uiteindelijk is alle aandacht voor de drie soldaten.

Houding

Maar waar Pride and Predujice vooral ging over de sociale relatie en de houdingen van mensen, met in de hoofdrol de Bennet-famillie, daar gaat Atonement over hele andere zaken. McEwan's boek – en daardoor ook de film – gaat over de scheiding tussen mensen en het verschil in ons denken tussen feit en fictie. Uiteindelijk draait het om het verhaal van één meisje en de gevolgen van haar fantasiën.

Toneelspel

De jonge Briony (Saoirse Ronan) is net klaar met het schrijven van een toneelspel wanneer we aar ontmoeten. Ze besluit dat haar twee neefjes en nichtje Lola mee moeten doen. Tijdens een verlaten moment betrapt ze haar oudere zuster Cecilia (Keira Knightley) met Robbie (James McAvoy), de voormalige tuinman en zoon van de kok. Ze weet niet dat er al jaren iets broeit tussen hen.

Fantasie

De fantasie van de 13-jarig Briony slaat op hol, helemaal wanneer ze een nogal intiem briefje van Robbie aan Cecilia leest, en later getuige is van de verkrachting van haar nichtje Lola. Zij wijst Robbie aan als de schuldige en hij verdwijnt richting de gevangenis, en later het leger in. Dan vinden we hem terug in Frankrijk, omdat de Tweede Wereldoorlog intussen geboren is. Engeland is intussen in oorlog is met Duitsland. Intussen breekt Cecilia met haar familie, uit woede voor het onrecht dat Robbie wordt aangedaan, en werkt als verpleegkundige.Maar ook vijf jaar later rijst bij Briony een schuldbesef en ze gaat ook – bij wijze van een soort boetedoening - werken als verpleegster. Daar komt iedereen elkaar weer tegen en gaat het verhaal verder.

Decenium

Vaak beschouwd als een van de beste boeken van het laatste decenium gaat McEwan's verhaal over de ruimte die taal kan creëren. Wright slaagt er in een indrukwekkend constrast en overeenkomst neer te zetten tussen de fantasieën van Briony en de werkelijkheid.