InfoNu.nl > Recensies… > Muziek en film > Concerten Dire Straits/Mark Knopfler in Nederland - setlist

Concerten Dire Straits/Mark Knopfler in Nederland - setlist

Concerten Dire Straits/Mark Knopfler in Nederland - setlist Met zijn karakteristieke gitaargeluid heeft Mark Knopfler van Dire Straits een succesband gemaakt. In korte tijd groeit het viermans gitaarbandje uit tot een negen man tellende mega rockformatie. Eerst is daar de hit Sultans Of Swing en later volgden nummers als Tunnel Of Love, Telegraph Road, Private Investigations, Brothers In Arms en Money For Nothing. Tussen 1978 en 1992 heeft Dire Straits verschillende malen in Nederland opgetreden. Het allereerste optreden vond op 19 oktober 1978 plaats in de Schouwburg van Rotterdam. Daarna zouden nog vele optredens volgen o.a. in Ahoy, in de Doelen, op Pink Pop, in het Koninklijk Theater Carré, in de Maaspoort in Den Bosch, in de Rijnhal in Arnhem, in de Groenoordhallen in Leiden, de Kuip, etc. Naast datum, plaats, en tour, vindt u de setlist voor zover bekend. Vanaf 1996 toert Mark solo met zijn band over de wereld. Ook Nederland wordt regelmatig aangedaan.

Mark Knopfler vóór zijn Dire Straits' periode

We kennen Mark Knopfler vooral van zijn tijd bij Dire Straits en van zijn solocarrière daarna. Maar hoe zat het daarvoor? Mark wordt op 12 augustus 1949 geboren in Glasgow (Schotland). Zijn vader is architect en een goed schaker. Hij is van Joodse komaf en is een vluchteling uit Hongarije. Zijn moeder is een Engelse lerares. Op zevenjarige leeftijd verhuist Mark met zijn ouders, broertje (David) en zus (Ruth) naar New Castle in het noordoosten van Engeland. Voor zijn Dire Straits periode studeerde Mark Engels, was een tijdje journalist, verdiende de kost als leraar en speelde in bandjes als de Duolian Stringpickers, Brewers Droops en The Café Racers. Als kind kwam Mark via zijn oom Kingsley in aanraking met muziek: piano en harmonica. Maar als tiener raakte hij in de ban van de gitaar. En dat ging nooit meer over.

Marks interesse voor muziek via oom Kingsley

Zijn interesse voor muziek krijgt Mark als jonge jongen door zijn oom Kingsley. Deze speelt harmonica en boogie-woogie piano. Als tiener raakt hij echter in de ban van een flamingo-roze Fender Strat gitaar, zoals Hank Marvin van de Shadow's (met wie hij later nog eens samenspeelt) er eentje heeft. Maar deze gitaar is helaas te duur voor hem. Mark heeft maar 50 pond te besteden en moet genoegen nemen met een Hofner Super Solid. Hij speelt ermee in schoolbandjes op het Gosforth Gymnasium en luistert naar beroemde gitaristen zoals Scotty Moore, Jimmy Hendrix, Django Reinhardt en James Burton. Op zestienjarige leeftijd maakt Mark samen met schoolvriendin Sue Hercombe zijn tv-debuut bij de plaatselijke zender van New Castle.

Mark Knopfler en The Duolian Stringpickers

Omdat Mark goed is in Engels gaat hij in 1967 journalistiek studeren. Aan het einde van de studie krijgt hij een baan als reporter bij de Yorkshire Evening Post. Na twee jaar journalistiek besluit hij verder te studeren en haalt een graad in de Engelse taal aan de Universiteit van Leeds. Terwijl hij in Leeds woont ontmoet hij de plaatselijke blues zanger en gitarist Steve Phillips (met wie hij later in 1990 overigens de Notting Hillbillies opricht).
Steve en Mark gaan samen muziek maken onder de naam The Duolian String Pickers. Steve is zo onder de indruk van Marks gitaarspel dat hij hem introduceert bij de zwarte blues gitarist Lonnie Johnson. Mark leert van hem de subtiele vaardigheden van country blues gitaarspel die hij later mixt met zijn eigen gitaarstijl (finger-pick). De eerste plaat die Mark opneemt heet Summer's Coming My Way.

Mark Knopfler en The Café Racers

Wanneer Mark in 1973 klaar is met zijn studie probeert hij in de wereld van de rockmuziek door te breken. In het muziekblad Melody Maker vindt hij een advertentie van de bluesband Brewer's Droop. Mark mag bij opnames op drie nummers van de band meespelen. Daarna gaat hij als leraar lesgeven aan het Loughton College in Essex en geeft af en toe wat gitaarlessen.

Ondertussen gaat hij een nieuwe band formeren: The Café Racers. Na wat wisselingen krijgt de groep vaste vorm. De band bestaat uit: Mark, broer David, John Illsley en Pick Withers. Niet veel later verandert de naam van de band in......Dire Straits.

Dire Straits

De beginperiode van Dire Straits: het succes van Sultans Of Swing

Dire Straits, een Britse rockband, wordt in 1977 opgericht door zanger/ gitarist/ componist Mark Knopfler, zijn broer David (gitaar) en John Illsley (bas). Later voegt zich drummer Pick Withers (van de bluesband Brewer's Droop) bij de groep. De naam Dire Straits wordt bedacht door een vriend van Pick Withers. Het betekent 'op zwart zaad zitten', aangezien de band het in het begin financieel vrij moeilijk heeft. Maar dat zal snel veranderen. BBC-Radio London D.J. Charlie Gillet draait een demo op de radio met nummers als Sultans Of Swing, Wild West End, Down To The Waterline, Sacred Loving en Water Of Love. En met succes. In 1978 wordt het debuutalbum Dire Straits opgenomen. Sultans Of Swing wordt als eerste single uitgebracht. De plaat scoort met name in Nederland erg goed. De groep wordt in het buitenland en later ook in het moederland ontvangen als een zeer muzikaal onderlegde new-wave band zo blijkt tijdens het eerste tournee (waarvan in 1995(!) alsnog een live-cd wordt uitgebracht: Live At The BBC).
Nadat Mark Knopfler en Pick Withers deelnemen aan het Bob Dylan-album Slow Train Coming, komt Dire Straits in 1979 met het tweede album Communiqué. Hiervan wordt Lady Writer als single uitgebracht. Een tweede tournee volgt.

Muzikale verandering: het robuuste geluid van Tunnel Of Love

Lijken de eerste twee platen nog sterk op elkaar qua sound (laidback muziek), met het derde album Making Movies komt daar verandering in. Dit album kent lange sterk beeldende geschreven songs, zoals Tunnel Of Love en Romeo And Juliet en wordt gekenmerkt door de inbreng van keyboards (gespeeld door Roy Bittan van Bruce Springsteen's E-Street Band). David Knopfler is inmiddels om muzikale meningsverschillen met zijn broer uit de groep gestapt (hij start een solocarrière) en wordt opgevolgd door de Amerikaan Hal Lindes. Alan Clark voegt zich als toetsenist bij de groep en zo kan een derde tournee van start.

Meesterwerken: het fragiele Private Investigations en het filmische Telegraph Road

Hoewel Dire Straits dan al behoorlijk beroemd is, moeten de echte hoogtepunten nog komen. Eén van die hoogtepunten is het vierde album Love Over Gold uit 1982. Hierop staan sfeervolle songs zoals het rustige meesterwerkje Private Investigations en het lang uitgesponnen Telegraph Road. Na de opnames verlaat Pick Withers de groep en wordt vervangen door Terry Williams. Om Williams wat in te werken voor een volgende tour wordt snel nog even een rock 'n roll EP-tje opgenomen met drie nummers: Twisting By The Pool, Two Young Lovers, If I Had You.

Van de Love Over Gold tournee wordt een live album en video uitgebracht: Alchemy (1984). Hierop is duidelijk te horen dat Dire Straits is uitgegroeid van een simpel gitaarbandje tot een grote rock formatie, waarbij het karakteristieke gitaargeluid robuuster klinkt dan in de beginjaren.

Filmmuziek: Local Hero, Comfort And Joy en Cal

Het succes van Dire Straits en met name van gitarist en componist Mark Knopfler, dringt ook door in de filmwereld. Mark wordt gevraagd om soundtracks te schrijven voor de films Local Hero, Comfort and Joy en Cal. Dit doet hij in 1983 en 1984. Op de laatste twee albums werkt hij samen met toetsenist Guy Fletcher, die zich later bij Dire Straits zal voegen en grote invloed zal hebben op Mark's composities.

Commercieel hoogtepunt: Brothers In Arms

In 1985 volgt een commercieel hoogtepunt. Het album Brothers In Arms (één van de eerste digitale opnames) wordt uitgebracht. Maar liefst 25 miljoen exemplaren vliegen over de toonbank. Trompet en saxofoon zijn nieuw toegevoegde instrumenten en het album staat vol hits, zoals Money For Nothing (Grammy Award), Walk Of Life, So Far Away. En omdat de uitvinder van de compact disc, Philips, haar nieuwste uitvinding wil promoten gaat het de tournee van Dire Straits sponsoren. Er volgt een uitgebreide tour van 248 concerten in 25 landen.

Filmmuziek: The Princess Bride en Last Exit To Brooklyn

Daarna lijkt het alsof Mark het voorgezien houdt. In interviews maakt hij duidelijk dat het allemaal te groots is geworden. Hij gaat zich weer toeleggen op filmmuziek: The Princess Bride (1987) en Last Exit To Brooklyn (1989). In 1988 treedt Dire Straits plots op als hoofdact van het Nelson Mandela Concert. Daarna is het weer stil rond de band. Wel verschijnt er in datzelfde jaar een verzamel-cd (Money For Nothing).

The Notting Hillbillies

In 1986, op het hoogtepunt van het Dire Straits' succes, besluit Mark Knopfler dat het tijd is om iets anders te gaan doen. In 1989 komen Steven Phillips, Brendan Croker, Guy Fletcher (Dire Straits) en Mark Knopfler bijelkaar om een plaat op te nemen, "Missing......Presumed having a good time". Het is een album met allemaal traditionele folk nummers. Eén liedje is geschreven door Mark: Your Own Sweet Way. Dit nummer wordt als single uitgebracht, evenals Feel Like Going Home.

Samen met Dire Straits manager Ed Bicknell, pedalsteelgitarist Paul Franklin en bassist Marcus Cliff gaat de band ook toeren. Daarna komen ze nog een aantal keren bijeen om voor goede doelen te spelen. Er zijn geen plannen voor een nieuw album. Wel zijn er een aantal bootlegs in omloop van de concerten van The Notting Hillbillies, zoals Swan Hunter (1993) en A Friendly Funny Night (1990).

De finale: On Every Street

Het zesde album heet On Every Street (1991). De nummers kiezen hun weg tussen country, folk, blues en pop. Er staan hits op als Calling Elvis en Heavy Fuel. Het album is minder succesvol dan Brothers In Arms, maar de opnieuw door Philips gesponsorde tour is een groot succes (300 optredens). Van de shows worden een live-cd en video/DVD uitgebracht: On The Night (1993). Voor al zijn werk ontvangt Mark in 1993 een Honary Music Degree (eredoctoraat) van de Universiteit Van New Castle en een eredoctoraat van de Universiteit van Leeds in 1995. Dan is het welletjes voor Knopfler en hij begint een solocarrière. Het enige wat we nog van Dire Straits te horen krijgen is een nieuwe verzamel-cd (Sultans Of Swing- The Very Best Of Dire Straits 1998). In beperkte oplage verschijnt hierbij een live-cd met Dire Straits nummers, opgenomen in London in 1996 tijdens Mark's eerste solo-tournee. Later komt nog een verzamel-cd uit. Dit keer samen met hits van Marks solo-carrière: Private Investigations (2005)

Overzicht albums Dire Straits

Dire StraitsDire Straits
CommuniquéCommuniqué
Making MoviesMaking Movies
Love Over GoldLove Over Gold
AlchemyAlchemy
Brothers in ArmsBrothers in Arms
On Every StreetOn Every Street
On The NightOn The Night
Live At The BBCLive At The BBC
Sultans of SwingSultans of Swing
Private InvestigationsPrivate Investigations
Money For NothingMoney For Nothing

Setlist Dire Straits concerten in Nederland

Dire Straits Tour (1978)

Deze tour duurde van 9 juni 1978 - 18 november 1978. Er werd in totaal 55 keer opgetreden. De tour was voor de promotie van het eerste album Dire Straits dat op 7 oktober 1978 uitkwam.
  • line-up: Mark Knopfler (guitar, vocals), David Knopfler (guitar), John Illsley (bass), en Pick Withers (drums).

Plaats/datumToursetlist
18 oktober 1978 - Huize Maas GroningenDire Straits Tour 1978Down to the Waterline, Six Blade Knife, In the Gallery, Eastbound Train, Water of Love, Portobello Belle, Wild West End, Lions, What's the Matter Baby, Me and My Friends, Sultans of Swing, Real Girl, Nadine, Southbound Again
19 oktober 1978 - Schouwburg RotterdamDire Straits Tour 1978Down to the Waterline, Six Blade Knife, Once Upon a Time in the West, Lady Writer, Water of Love, In the Gallery, What's the Matter Baby?, Lions, Sultans of Swing, Southbound Again, Wild West End, Eastbound Train
20 oktober 1978 - Stadsschouwburg EindhovenDire Straits Tour 1978Down to the Waterline, Six Blade Knife, Once Upon a Time in the West, Lady Writer, Water of Love, In the Gallery, What's the Matter Baby?, Lions, Sultans of Swing, Southbound Again, Wild West End, Eastbound Train
21 oktober 1978 - Vereeniging NijmegenDire Straits Tour 1978Down to the Waterline, Six Blade Knife, Once Upon a Time in the West, Lady Writer, Water of Love, In the Gallery, What's the Matter Baby?, Lions, Sultans of Swing, Southbound Again, Wild West End, Eastbound Train
22 oktober 1978 - Stadsschouwburg SittardDire Straits Tour 1978Down to the Waterline, Six Blade Knife, Once Upon a Time in the West, Lady Writer, Water of Love, In the Gallery, What's the Matter Baby?, Lions, Sultans of Swing, Southbound Again, Wild West End, Eastbound Train
23 oktober 1978 - Paradiso AmsterdamDire Straits Tour 1978Down to the Waterline, Six Blade Knife, Once Upon a Time in the West, Lady Writer, Water of Love, In the Gallery, What's the Matter Baby?, Lions, Sultans of Swing, Southbound Again, Wild West End, Eastbound Train

Communique Tour (1979)

De tour begon op 11 februari 1979 en duurde tot 21 december 1979. Er werd 116 keer opgetreden. De tour was ter promotie van het album Communique in juni 1979.
  • line-up: Mark Knopfler (guitar, vocals), David Knopfler (guitar), John Illsley (bass), en Pick Withers (drums).

Plaats/datumToursetlist
11 februari 1979 - de Doelen RotterdamCommunique Tour 1979onbekend
4 juni 1979 - Pinkpop GeleenCommunique Tour 1979Follow Me Home, Lady Writer, Wild West End, In the Gallery
1 november 1979 - Ahoy RotterdamCommunique Tour 1979onbekend
2 november 1979 - Vereeniging NijmegenCommunique Tour 1979onbekend
3 november 1979 - Vereeniging NijmegenCommunique Tour 1979onbekend
4 november 1979 - Carré AmsterdamCommunique Tour 1979Down to the Waterline, Six Blade Knife, Once Upon a Time in the West, Lady Writer, Single-Handed Sailor, News, What's the Matter Baby?, Portobello Belle, Wild West End, Lions, Angel of Mercy, Solid Rock, Sultans of Swing, Where Do You Think You're Going?, Southbound Again, Setting Me Up, Twisting by the Pool
5 november 1979 - Carré AmsterdamCommunique Tour 1979onbekend
7 november 1979 - IJsselhal ZwolleCommunique Tour 1979onbekend

On Location Tour (1980-1981)

De tour begon op 22 oktober 1980 en duurde tot 6 juli 1981. In totaal werden 115 shows gegeven. De tour was ter promotie van het derde album Making Movies dat op 17 oktober 1980 uitkwam.
  • line up: Mark Knopfler (guitar and vocals), John Illsley (bass), Pick Withers (drums), Alan Clark (keyboards) en Hal Lindes (guitar).

Plaats/datumToursetlist
13 juni 1981 - Rodahal KerkradeOn Location Tour (1980-1981)onbekend
14 juni 1981 - Jaap Edenhal AmsterdamOn Location Tour (1980-1981)onbekend
15 juni 1981 - de Doelen RotterdamOn Location Tour (1980-1981)onbekend
16 juni 1981 - Rijnhal ArnhemOn Location Tour (1980-1981)onbekend

Love Over Gold Tour (1982-1983)

De Love Over Gold Tour duurde van 30 november 1982 tot 23 juli 1983. Er werd 92 keer opgetreden. De tour was ter promotie van het vierde album Love Over Gold dat op 20 september 1982 uitkwam.
  • line-up: Mark Knopfler (guitar and vocals), John Illsley (bass), Alan Clark (keyboards), Hal Lindes (guitar), Terry Williams (drums), Mel Collins (saxophone) en Tommy Mandel (keyboards).

Plaats/datumToursetlist
13 juni 1983 - Maaspoort Den BoschLove Over Gold Tour (1982-1983)Once Upon a Time in the West, Industrial Disease, Expresso Love, Romeo and Juliet, Love Over Gold, Private Investigations, Sultans of Swing, Twisting by the Pool, Two Young Lovers, Portobello Belle, Tunnel of Love, Telegraph Road, Solid Rock, Tulpen uit Amsterdam, Going Home: Theme from Local Hero
14 juni 1983 - Jaap Eden Hal AmsterdamLove Over Gold Tour (1982-1983)onbekend
16 juni 1983 - Ahoy RotterdamLove Over Gold Tour (1982-1983)Once Upon a Time in the West, Industrial Disease, Expresso Love, Romeo and Juliet, Love Over Gold, Private Investigations, Sultans of Swing, Twisting by the Pool, Two Young Lovers, Portobello Belle, Tunnel of Love, Telegraph Road, Solid Rock, Going Home: Theme from Local Hero
17 juni 1983 Rodahal KerkradeLove Over Gold Tour (1982-1983)onbekend

Brothers In Arms Tour (1985-1986)

Deze lange tour duurde precies een jaar van 25 april 1985 tot 26 april 1986. Er werd maar liefst 248 keer opgetreden. De tour was ter promotie van het vijfde album Brothers In Arms dat in mei 1985 uitkwam. Er kwamen 2,5 miljoen mensen af op de concerten.
  • line-up: Mark Knopfler (guitar and vocals), John Illsley (bass), Alan Clark (keyboards), Terry Williams (drums), Jack Sonni (guitar) en Chris White (saxophone).

Plaats/datumToursetlist
22 mei 1985 P.O.C. EindhovenBrothers In Arms Tour (1985-1986)onbekend
23 mei 1985 - Rijnhal ArnhemBrothers In Arms Tour (1985-1986)Ride Across the River, Expresso Love, So Far Away, Romeo and Juliet, Private Investigations, Sultans of Swing, Why Worry, Walk of Life, Two Young Lovers, The Man's Too Strong, Money for Nothing, Wild West End, Tunnel of Love, Brothers in Arms, Solid Rock, Improvisation, Going Home: Theme from Local Hero
24 mei 1985 Jaap Eden Hal AmsterdamBrothers In Arms Tour (1985-1986)onbekend
25 mei 1985 - Ahoy RotterdamBrothers In Arms Tour (1985-1986)Ride Across the River, Expresso Love, So Far Away, Romeo and Juliet, Private Investigations, Sultans of Swing, Why Worry, Walk of Life, Two Young Lovers, The Man's Too Strong, Money for Nothing, Wild West End, Tunnel of Love, Brothers in Arms, Solid Rock, Tulpen Uit Amsterdam, Going Home: Theme from Local Hero
23 november 1985 - Groenoordhallen LeidenBrothers In Arms Tour (1985-1986)Ride Across the River, Expresso Love, One World, Romeo and Juliet, Private Investigations, Sultans of Swing, Why Worry, Walk of Life, Two Young Lovers, Money for Nothing, Wild West End, Tunnel of Love, Brothers in Arms, Solid Rock, Tulpen Uit Amsterdam, Going Home: Theme from Local Hero
24 november 1985 - Groenoordhallen LeidenBrothers In Arms Tour (1985-1986)Ride Across the River, Expresso Love, One World, Romeo and Juliet, Private Investigations, Sultans of Swing, Why Worry, Walk of Life, Two Young Lovers, Money for Nothing, Wild West End, Tunnel of Love, Brothers in Arms, Solid Rock, Tulpen Uit Amsterdam, Going Home: Theme from Local Hero

On Every Street Tour (1991-1992)

De laatste tour van Dire Straits vond plaats tussen 23 augustus 1991 en 9 oktober 1992. Er werden 216 shows gegeven. De tour was ter promotie van het album On Every Street. Er werden 7,1 miljoen tickets verkocht.
  • line-up: Mark Knopfler (guitar, vocals), John Illsley (bass), Guy Fletcher (keyboards), Alan Clark (keyboards), Chris White (saxophone), Paul Franklin (pedal steel guitar), Danny Cummings (percussion), Phil Palmer (guitar), en Chris Whitten (drums).

Plaats/datumToursetlist
28 september 1991 - Ahoy RotterdamOn Every Street Tour (1991-1992)onbekend
29 september 1991 - Ahoy RotterdamOn Every Street Tour (1991-1992)Calling Elvis, Walk of Life, Heavy Fuel, Romeo and Juliet, Planet of New Orleans, The Bug, Private Investigations, Sultans of Swing, On Every Street, Two Young Lovers, Tunnel of Love, Money for Nothing, Brothers in Arms, Solid Rock
30 september 1991 - Ahoy RotterdamOn Every Street Tour (1991-1992)Calling Elvis, Walk of Life, Planet of New Orleans, Private Investigations, Sultans of Swing, On Every Street, You and Your Friend, Two Young Lovers, Tunnel of Love, Money for Nothing, Brothers in Arms, Solid Rock
29 mei 1992 - De Kuip RotterdamOn Every Street Tour (1991-1992)onbekend
30 mei 1992 - De Kuip RotterdamOn Every Street Tour (1991-1992)Calling Elvis, Walk of Life, Heavy Fuel, Romeo and Juliet, The Bug, Private Investigations, Sultans of Swing, Your Latest Trick, I Think I Love You Too Much, On Every Street, Two Young Lovers, Tunnel of Love, Money for Nothing, Wild Theme
31 mei 1992 - De Kuip RotterdamOn Every Street Tour (1991-1992)Calling Elvis, Walk of Life, Heavy Fuel, Romeo and Juliet, The Bug, Private Investigations, Sultans of Swing, Your Latest Trick, You and Your Friend, On Every Street, Two Young Lovers, Telegraph Road, Money for Nothing, Brothers in Arms, Solid Rock
1 juni 1992 - De Kuip RotterdamOn Every Street Tour (1991-1992)Calling Elvis, Walk of Life, Heavy Fuel, Romeo and Juliet, The Bug, Private Investigations, Sultans of Swing, Your Latest Trick, On Every Street, Two Young Lovers, Telegraph Road, Money for Nothing, Brothers in Arms, Solid Rock, Wild Theme

Mark Knopfler solo

Sinds 1996 is Mark Knopfler, na zijn Dire Straits avontuur, solo gegaan. Ook heeft hij twee keer samen getoerd met Emmylou Harris en Bob Dylan. Tot op heden heeft Mark de volgende optredens gedaan: Golden Heart tour (1996), Sailing to Philadelphia Tour (2001), Shangri-La Tour (2005), All the Roadrunning Tour (2006), Kill to Get Crimson Tour (2008), Get Lucky Tour (2010), Bob Dylan Tour with Mark Knopfler 2011, Privateering Tour (2013), Tracker Tour (2015).

Afscheid van Dire Straits

Eigenlijk is al tijdens zijn Dire Straits-periode duidelijk dat Mark Knopfler (1949, Glasgow) op den duur een solocarrière zal starten. Met het schrijven van filmmuziek ná het album Love Over Gold, is te merken dat Mark het fijn vindt om niet gebonden te zijn aan het strakke keurslijf van Dire Straits. Blues, country en folk inspireren Mark tot andere soort muziek, zoals te horen is op de soundtracks Local Hero, Comfort and Joy, The Princess Bride en Last Exit To Brooklyn.

Ander geluid: Golden Heart

In 1996 begint Mark dan echt met zijn solodebuut. Hij komt met het album Golden Heart. De cd is opgenomen in Nashville en Dublin. Het is een grillige mix van country, Keltische en Cajun-muziek. Er treden gastartiesten op zoals Vince Gill, Sean Keane en Derek Bell van de Chieftains en Cajun grootheden Sonny Landreth en Michael Doucet.

De liedjes zijn minder lang dan we van Dire Straits gewend waren, maar het karakteristieke gitaargeluid van Knopfler is nog steeds aanwezig. Gitaarsolo's wisselen zang af. Bekendste nummers zijn Darling Pretty en Rüdiger dat gaat over een gestoorde Duitse handtekeningenjager. Commercieel gezien scoort dit album duidelijk minder dan de Dire Straits platen, maar toch blijft Knopfler populair onder zijn trouwste fans. In plaats van grote stadions speelt hij nu in grote hallen. Hij vormt een min of meer vaste band om zich heen die ook de kern gaat vormen van de tournee en nog later uit te brengen cd's. Het zijn Richard Bennett (gitaar), Glenn Worf (bas), Chad Cromwell/ Danny Cummings (drum), Guy Fletcher (keyboards), Jimmy Cox/ Matt Rolling (piano). De concerten zijn een mix van nieuw werk, Dire Straits materiaal en filmmuziek en worden door de fans zeer gewaardeerd.

Terug naar de Dire Straits sound: Sailing To Philadelphia

Na Golden Heart komen twee soundtracks uit: Wag The Dog (1998) en Metroland (1998). In 2000 volgt dan nog de soundtrack A Shot At Glory. Tevens is Knopfler in de weer met zijn hobbybandje The Notting Hillbillies die hij in 1990 oprichtte. Hij tourt er verschillende malen mee door Engeland.

Toch komt weer een nieuwe solo-cd: Sailing To Philadelphia (2000). Het wordt een groot succes. Mede omdat het een erg Dire Straits-achtige sound heeft. De liedjes op de nieuwe plaat gaan over allerlei soorten mensen die alles doen om hun doel te bereiken: landverhuizers, acteurs, kunstenaars. Ook nu zijn er weer diverse gasten te beluisteren: Van Morisson, James Taylor en leden van de band Squeeze. Hoogtepunten op de cd zijn de titelsong Sailing To Philadelphia, What It Is, Speedway At Nazareth en Silvertown Blues. Een uitgebreide tournee volgt.

Akoestisch hoogstandje: The Ragpicker's Dream

The Ragpicker's Dream (2002) is een cd van een geheel ander kaliber. Menig Knopfler fan is hierover wat teleurgesteld. Het klinkt heel Amerikaans (folk en country) met veel akoestische gitaar. Niet alle nummers. Why Aye Man, de single gaat over Engelsen die in andere Europese landen werken. Hill Farmers Blues gaat over bergboertjes die je overal in de wereld tegenkomt, behalve in Nederland. The Ragpicker's Dream lijkt wel bijna een soundtrack met verhalen waarvan de film nog geschreven moet worden. Het is artistiek bezien een goede plaat. En critici prijzen Knopfler dat hij niet terugvalt op het succes van Dire Straits. Muzikaal gezien is het dan ook een nieuwe stap voorwaarts. Ditmaal volgt er geen tour. Mark Knopfler krijgt een motorongeluk en moet maanden revalideren van zijn gebroken sleutelbeen. Gelukkig herstelt hij weer helemaal en legt zich toe op een nieuwe cd die hij thuis in Londen opneemt.

Indringende verhalen: Shangri-La

De nieuwe plaat heet Shangri-La (2004). Met deze cd lijkt Mark opnieuw minder waarde te hechten aan allesoverheersende gitaarsolo's. Het zijn vooral indringende verhalen zoals 5:15 am, Song For Sonny Liston, Postcards From Paraguay, die het album sieren. Ook de harde rocksongs van weleer zijn verdwenen. Mark en zijn vaste kompanen zijn goed op elkaar ingespeeld. Dat is niet alleen duidelijk te horen op de cd, maar ook tijdens de daarop volgende tour waarvan op internet Amerikaanse concerten tegen betaling zijn te downloaden.

Duet met Emmylou Harris: All The Road Running en Real Live Roadrunning

Ondanks zijn eigen besognes heeft Mark het klaar gespeeld om samen met Emmylou Harris in 2006 de gezamenlijke cd All The Road Running uit te brengen. Aan de cd is met tussenpozen zeven jaar gewerkt. Mark heeft de meeste nummers geschreven. Hij zijn country en western liedjes die doen denken aan de Notting Hillbillies. Er volgt een kleine tour ter promotie waarvan een live-DVD en -cd wordt uitgebracht: Real Live Road Running (2006). Wat opvalt aan laatstgenoemde cd's is de mooie wisselwerking tussen het gesproken gezang van Knopfler en de heldere stem van Emmylou Harris.

Rustige luistermuziek: Kill To Get Crimson

Het vijfde solo-album heet: Kill To Get Crimson. Het album is 14 september 2007 uitgekomen. Het is een rustige plaat met veel folknummers. De Dire Straits fans zullen er wel niet zo blij mee zijn, maar Knopfler is nu eenmaal een andere weg ingeslagen en dat is zeker niet verkeerd.

Ook ontvangt hij in 2007 een derde eredoctoraat van de Universiteit van Sunderland (de eerste ontvangt hij van de Universiteit van New Castle in zijn tijd van Dire Straits in 1993 en zijn tweede van de Universiteit van Leeds in 1995).

Wordt vervolgd.

Setlist Mark Knopfler concerten in Nederland

Golden Heart Tour (1996)

De Golden Heart Tour duurde van 24 april 1996 tot en met 4 augustus 1996. Hij trad 84 keer op ter promotie van het album Golden Heart.
  • line-up: Mark Knopfler (guitar, vocals), Guy Fletcher (keyboards), Richard Bennett (guitar), Glenn Worf (bass), Chad Cromwell (drums), en Jim Cox (keyboards).

Plaats/datumToursetlist
30 mei 1996 - Rodahal KerkradeGolden Heart tourDarling Pretty, Walk of Life, Imelda, The Bug, Rüdiger, Je Suis Désolé, Calling Elvis, Last Exit to Brooklyn, Romeo and Juliet, Sultans of Swing, Done With Bonaparte, Father and Son, Golden Heart, Water of Love, No Can Do, Cannibals, Telegraph Road, Brothers in Arms, Money for Nothing, Are We in Trouble Now, Going Home: Theme from Local Hero
31 mei 1996 - Rijnhal ArnhemGolden Heart tourDarling Pretty, Walk of Life, Imelda, The Bug, Rüdiger, Je Suis Désolé, Calling Elvis, Last Exit to Brooklyn, Romeo and Juliet, Sultans of Swing, Done With Bonaparte, A Night In Summer Long Ago, Father and Son, Golden Heart, Cannibals, Telegraph Road, Brothers in Arms, Money for Nothing, I'm The Fool, Going Home: Theme from Local Hero
1 juni 1996 - Ahoy RotterdamGolden Heart touronbekend
2 juni 1996 - Ahoy RotterdamGolden Heart tourDarling Pretty, Walk of Life, Imelda, The Bug, Rüdiger, Je Suis Désolé, Calling Elvis, I'm The Fool, Last Exit to Brooklyn, Romeo and Juliet, Sultans of Swing, Done With Bonaparte, A Night In Summer Long Ago, A Love Idea, Vic And Ray, Father And Son, Golden Heart, Cannibals, Telegraph Road, Brothers in Arms, Money for Nothing, Are We in Trouble Now, Going Home: Theme from Local Hero
6 juni 1996 Martinihal - GroningenGolden Heart tourDarling Pretty, Walk of Life, Imelda, The Bug, Rüdiger, Je Suis Désolé, Calling Elvis, I'm The Fool, Last Exit to Brooklyn, Romeo and Juliet, Sultans of Swing, Done With Bonaparte, A Love Idea, Vic And Ray, Father and Son, Golden Heart, Cannibals, Telegraph Road, Brothers in Arms, Money for Nothing, The Long Highway, Going Home: Theme from Local Hero

Sailing to Philadelphia Tour (2001)

De Sailing To Philadelphia Tour duurde van 27 maart tot en met 31 juli 2001. De band trad 80 keer op. De tour was ter promotie van het album Sailing To Philadelphia.
  • line-up: Mark Knopfler (guitar, vocals), Guy Fletcher (keyboards), Richard Bennett (guitar), Glenn Worf (bass), Chad Cromwell (drums), Geraint Watkins (piano, accordion), en Mike Henderson (guitar, mandolin, violin, harmonica).

Plaats/datumToursetlist
17 juni 2001 - Heineken Music Hall AmsterdamSailing to Philadelphia TourCalling Elvis, Walk of Life, What It Is, Romeo and Juliet, Sultans of Swing, Done with Bonaparte, Wag the Dog, Baloney Again, Junkie Doll, Pyroman, Speedway at Nazareth, Telegraph Road, Brothers in Arms, Money for Nothing, So Far Away, Local Hero
18 juni 2001 - Heineken Music Hall AmsterdamSailing to Philadelphia TourCalling Elvis, Walk of Life, What It Is, Romeo and Juliet, Sultans of Swing, Done with Bonaparte, Sailing to Philadelphia, Baloney Again, Junkie Doll, Pyroman, Speedway at Nazareth, Telegraph Road, Brothers in Arms, Money for Nothing, So Far Away, Local Hero
19 juni 2001 - Heineken Music Hall AmsterdamSailing to Philadelphia TourCalling Elvis, Walk of Life, What It Is, Romeo and Juliet, Sultans of Swing, Done with Bonaparte, Who's Your Baby Now, Sailing to Philadelphia, Junkie Doll, Pyroman, Speedway at Nazareth, Telegraph Road, Brothers in Arms, Money for Nothing, So Far Away, Local Hero

Shangri-La Tour (2005)

De Shangri-La Tour duurde van 28 februari tot en met 31 juli 1985. Mark Knopfler en zijn band traden 104 keer op. De tour werd gemaakt ter promotie van het album Shangri-La.
  • line-up: Mark Knopfler (guitar, vocals), Guy Fletcher (keyboards), Richard Bennett (guitar), Matt Rollings (piano), Glenn Worf (bass), en Chad Cromwell (drums)

Plaats/datumToursetlist
15 april 2005 - Heineken Music Hall AmsterdamShangri-La TourWhy Aye Man, Walk of Life, What It Is, Sailing to Philadelphia, Romeo and Juliet, Sultans of Swing, Done with Bonaparte, Song for Sonny Liston, Donegan's Gone, Rüdiger, Boom Like That, Speedway at Nazareth, Telegraph Road, Brothers in Arms, Money for Nothing, So Far Away, The Mist Covered Mountains, Going Home
16 april 2005 - Heineken Music Hall AmsterdamShangri-La TourWhy Aye Man, Walk of Life, What It Is, Sailing to Philadelphia, Romeo and Juliet, Sultans of Swing, Done with Bonaparte, Song for Sonny Liston, Back to Tupelo, Rüdiger, Boom Like That, Speedway at Nazareth, Telegraph Road, Brothers in Arms, Money for Nothing, So Far Away, Our Shangri-La
17 april 2005 - Ahoy RotterdamShangri-La TourWhy Aye Man, Walk of Life, What It Is, Sailing to Philadelphia, Romeo and Juliet, Sultans of Swing, Done with Bonaparte, Song for Sonny Liston, Donegan's Gone, Back to Tupelo, Boom Like That, Speedway at Nazareth, Telegraph Road, Brothers in Arms, Money for Nothing, So Far Away, The Mist Covered Mountains, Going Home
18 april 2005 - Ahoy RotterdamShangri-La TourWhy Aye Man, Walk of Life, What It Is, Sailing to Philadelphia, Romeo and Juliet, Sultans of Swing, Done with Bonaparte, Song for Sonny Liston, Baloney Again, Rüdiger, Boom Like That, Speedway at Nazareth, Telegraph Road, Brothers in Arms, Money for Nothing, So Far Away, Our Shangri-La

All the Roadrunning Tour (2006)

De All the Roadrunning tour duurde niet lang van 26 mei 2006 tot en met 30 juni 2006. Mark Knopfler trad samen met Emmylou Harris 23 keer op. De tour was er ter promotie van het gezamenlijke album van Knopfler en Harris: Alle the Road Running.
  • line-up: Mark Knopfler (guitar, vocals), Emmylou Harris (guitar, vocals), Guy Fletcher (keyboards), Richard Bennett (guitar), Stuart Duncan (fiddle, mandolin), Matt Rollings (keyboards), Glenn Worf (bass), en Danny Cummings (drums).

Plaats/datumToursetlist
5 juni 2006 - Ahoy RotterdamAll the Roadrunning TourRight Now, Red Staggerwing, Michelangelo (EH), I Dug Up a Diamond, Born to Run (EH), Red Dirt Girl (EH), Done with Bonaparte, Romeo and Juliet, Song for Sonny Liston, Belle Starr, This Is Us, Boulder to Birmingham (EH), All the Roadrunning, Speedway at Nazareth, If This Is Goodbye, So Far Away, Our Shangri-La, Why Worry

Kill to Get Crimson Tour (2008)

De Kill to Get Crimson Tour duurde van 29 maart 2008 tot en met 31 juli 2008. De band trad 94 keer op. De tour werd gedaan ter promotie van het album Kill to Get Crimson.
  • line-up: Mark Knopfler (guitars, vocals), Richard Bennett (guitars), Danny Cummings (drums), Guy Fletcher (keyboards), Matt Rollings (keyboards), Glenn Worf (bass), and John McCusker (fiddle, cittern).

Plaats/datumToursetlist
29 mei 2008 - Heineken Music Hall AmsterdamKill to Get Crimson TourCannibals, Why Aye Man, What It Is, Sailing to Philadelphia, True Love Will Never Fade, The Fish and the Bird, Hill Farmer's Blues, Romeo and Juliet, Sultans of Swing, Marbletown, Daddy's Gone to Knoxville, Postcards from Paraguay, Speedway at Nazareth, Telegraph Road, Brothers in Arms, Our Shangri-La, So Far Away, Going Home
30 mei 2008 - Heineken Music Hall AmsterdamKill to Get Crimson TourCannibals, Why Aye Man, What It Is, Sailing to Philadelphia, True Love Will Never Fade, The Fish and the Bird, Hill Farmer's Blues, Romeo and Juliet, Sultans of Swing, Marbletown, Daddy's Gone to Knoxville, Devil Baby, Speedway at Nazareth, Telegraph Road, Brothers in Arms, Our Shangri-La, So Far Away, Going Home
31 mei 2008 - Ahoy RotterdamKill to Get Crimson TourCannibals, Why Aye Man, What It Is, Sailing to Philadelphia, True Love Will Never Fade, The Fish and the Bird, Hill Farmer's Blues, Romeo and Juliet, Sultans of Swing, Marbletown, Daddy's Gone to Knoxville, Postcards from Paraguay, Speedway at Nazareth, Telegraph Road, Brothers in Arms, Our Shangri-La, So Far Away, Going Home

Get Lucky Tour (2010)

De Get Lucky Tour duurde van 8 april 2013 tot en met 31 juli 2013. In totaal trad de band 87 keer op. De tour was ter promotie van het album Get Lucky.
  • line-up: Mark Knopfler (guitar, vocals), Guy Fletcher (keyboards), Danny Cummings (drums), Richard Bennett (guitar), Glenn Worf (bass), Matt Rollings (piano), Tim O'Brien (violin, mandolin), Michael McGoldrick (flute, uilleann pipes) en John McCusker - alleen in Europa, niet in Noord-Amerika (violin, flute).

Plaats/datumToursetlist
28 juni 2010 - Heineken Music Hall AmsterdamGet Lucky TourBorder Reiver, What It Is, Sailing to Philadelphia, Coyote, Prairie Wedding, Hill Farmer's Blues, Romeo and Juliet, Sultans of Swing, Done with Bonaparte, Marbletown, Donegan's Gone, Speedway at Nazareth, Telegraph Road, Brothers in Arms, So Far Away, Piper to the End
29 juni 2010 - Heineken Music Hall AmsterdamGet Lucky TourBorder Reiver, What It Is, Sailing to Philadelphia, Coyote, Prairie Wedding, Hill Farmer's Blues, Romeo and Juliet, Sultans of Swing, Done with Bonaparte, Marbletown, The Fish And The Bird, Speedway at Nazareth, Telegraph Road, Brothers in Arms, So Far Away, Piper to the End
30 juni 2010 - Heineken Music Hall AmsterdamGet Lucky TourBorder Reiver, What It Is, Sailing to Philadelphia, Coyote, Prairie Wedding, Hill Farmer's Blues, Romeo and Juliet, Sultans of Swing, Done with Bonaparte, The Fish And The Bird, Marbletown, Speedway at Nazareth, Telegraph Road, Brothers in Arms, So Far Away, Piper to the End

Bob Dylan Tour with Mark Knopfler (2011)

Een unieke tour samen met Bob Dylan die zijn 70ste verjaardag vierde. In Europa werd 33 keer opgetreden. In 2012 traden ze ook nog 33 keer samen op in Noord-Amerika.
  • line-up: Mark Knopfler (guitar, vocals), Richard Bennett (guitar), Guy Fletcher (keyboards), Jim Cox (piano), Michael McGoldrick (flute, whistle, uilleann pipes), John McCusker (violin, cittern), Glenn Worf (bass), en Ian Thomas (drums).

Plaats/datumToursetlist
20 oktober 2011 - Ahoy RotterdamBob Dylan Tour with Mark KnopflerWhy Aye Man, Cleaning My Gun, Corned Beef City, Sailing to Philadelphia, Hill Farmer's Blues, Privateering, Song for Sonny Liston, Done with Bonaparte, Marbletown, Speedway at Nazareth, So Far Away

Privateering Tour (2013)

De Privateering Tour duurde van 25 april 2013 tot en met 31 juli 2013. Er werd 72 keer opgetreden. De Tour was ter promotie van het album Privateering.
  • line-up: Mark Knopfler (guitar, vocals), Richard Bennett (guitar), Guy Fletcher (keyboards), Jim Cox (piano, organ, accordion), Michael McGoldrick (whistles, uilleann pipes), John McCusker (violin, cittern), Glenn Worf (bass), Ian Thomas (drums) en Nigel Hitchcock - alleen in Groot-Brittannië (saxophone)

Plaats/datumToursetlist
14 mei 2013 - Ziggo Dome AmsterdamPrivateering TourWhat It Is; Corned Beef City; Privateering; Father and Son; Hill Farmer's Blues; I Dug Up A Diamond (with Ruth Moody); Seattle (with Ruth Moody); Kingdom of Gold (with Ruth Moody); Romeo and Juliet; I Used to Could; Haul Away; Postcards from Paraguay; Marbletown; Speedway at Nazareth; Telegraph Road; So Far Away; Piper to the End
7 juni 2013 - IJsselhallen ZwollePrivateering TourWhat It Is; Corned Beef City; Privateering; Father and Son; Hill Farmer's Blues; I Dug Up a Diamond; I Used to Could; Romeo and Juliet; Gator Blood; Haul Away; Postcards from Paraguay; Marbletown; Speedway at Nazareth; Telegraph Road; So Far Away; Piper to the End

Tracker Tour (2015)

De Tracker Tour duurde van half mei 2015 tot en met 31 oktober 2015. Er werd ruim 80 keer opgetreden. De Tour was ter promotie van het album Tracker.
  • line-up: Mark Knopfler (guitar, vocals), Richard Bennett (guitar), Guy Fletcher (keyboards), Jim Cox (piano, organ, accordion), Michael McGoldrick (whistles, uilleann pipes), John McCusker (violin, cittern), Glenn Worf (bass), Ian Thomas (drums), Nigel Hitchcock (saxophone), Ruth Moody (vocals, guitar)

Plaats/datumToursetlist
6 juni 2015 Ziggo Dome AmsterdamTracker TourBroken Bones, Corned Beef City, Privateering, Father and Son, Hill Farmer's Blues, Kingdom of Gold, Skydiver, I Used to Could, Romeo and Juliet, Sultans of Swing, Mighty Man, Postcards from Paraguay, Marbletown, Speedway At Nazareth, Telegraph Road, So Far Away, Wherever I Go, Going Home: Theme from Local Hero

Tracker Tour - Concert Mark Knopfler 6 juni 2015 Ziggo Dome Amsterdam

Een kort verslag van het optreden volgt naar aanleiding van de nieuwe CD Tracker. Ga voor de setlist van andere concerten tijdens de Tracker Tour naar: Tracker Tour 2015 - Mark Knopfler.

Met slechts drie nummers van het nieuwe album Tracker was het concert bijna een kopie van twee jaar geleden (12 van de 18 nummers waren hetzelfde). Er werd nu 1 nummer meer gespeeld. En ook Sultans of Swing stond weer op het programma tot groot genoegen van het publiek. Dit blijft natuurlijk live een geweldig nummer maar wel weer dezelfde versie zoals die de afgelopen jaren wordt gespeeld. Waarom geen gebruik gemaakt van saxofonist Nigel Hitchcock en de lange versie gespeeld zoals tijdens de periode van Dire Straits? De sax was wel te horen bij Romeo and Juliet, een nummer dat ook maar niet verdwijnt uit de setlist van Knopfler. Met de saxofoon was het toch een lust voor het oor om er voor de zoveelste keer naar te luisteren. Het concert begon overigens met Broken Bones dat live beter uit de verf komt dan op de CD. Het zorgde ervoor dat het publiek meteen al lekker werd opgewarmd met een ritmisch nummer. Dat werd voortgezet met Corned Beef City en de uitstekend drummende Ian Thomas. De uitvoering van Privateering was ook erg sterk. Een van de hoogtepunten was Hill Farmer's Blues met de lekker zwaar aangezette gitaaarsound. Daarna kwam Ruth Moody opdraven om mee te zingen met Kingdom Of Gold en Skydiver (goede uitvoering). Ze zou later nog meezingen met Wherever I Go bij de toegift. Jammer dat het bij deze drie nummers bleef. Knopfler had zijn setlist wat meer op Ruth moeten afstemmen met duet nummers van het album dat hij samen heeft gemaakt met Emylou Harris. Overigens gaf Knopfler wel veel ruimte aan zijn medemuzikanten zoals Jim Cox op de piano, Mike McGoldrick op fluit en John McCusker op viool. Dit kwam vooral tot uitdrukking bij het lang uitgesponnen Marble Town. In tegenstelling tot in Antwerpen werd in Amsterdam wel het snoeiharde Speedway At Nazareth gespeeld. Natuurlijk stond Telegraph Road ook op het programma met fraai drumwerk van Thomas. De toegift was 1 nummer langer dan twee jaar geleden met So Far Away, Wherever I Go (mooie gitaarsolo en saxofoon) en Going Home. Al met al weer een mooi concert maar helaas met weinig verrassingen. De gespeelde Dire Straits nummers waren te voorspelbaar. Knopfler mag best eens wat andere Dire Straits liedjes spelen. Zo had saxofonist Nigel Hitchcock mooi mee kunnen blazen op Your Latest Trick. En Tunnel Of Love mag best eens gespeeld worden in plaats van Telegraph Road. Hopelijk biedt het volgende concert wat meer variatie.

De bandSetlist
  • Mark Knopfler (guitar, vocals)
  • Guy Fletcher (keyboards)
  • Richard Bennett (guitar)
  • Glenn Worf (bass)
  • Ian Thomas (drums)
  • Jim Cox (piano, organ, accordion)
  • John McCusker (violin, cittern)
  • Mike McGoldrick (whistles, uilleann pipes)
  • Nigel Hitchcock (saxophone)
  • Ruth Moody (vocals, guitar)
  1. Broken Bones
  2. Corned Beef City
  3. Privateering
  4. Father and Son
  5. Hill Farmer's Blues
  6. Kingdom of Gold
  7. Skydiver
  8. I Used to Could
  9. Romeo and Juliet
  10. Sultans of Swing
  11. Mighty Man
  12. Postcards from Paraguay
  13. Marbletown
  14. Speedway At Nazareth
  15. Telegraph Road
  16. So Far Away
  17. Wherever I Go
  18. Going Home: Theme from Local Hero

Ligging Ziggo Dome Amsterdam

Legenda
A. Ziggo Dome - De Passage 100, Amsterdam, Netherlands 020 312 5656
B. Amsterdam Arena

Privateering Tour - Concert Mark Knopfler 14 mei 2013 Ziggo Dome Amsterdam

Met internet is het tegenwoordig heel gemakkelijk al van tevoren te achterhalen hoe de setlist van Knopflers tour er globaal uitziet, mits het niet het allereerste concert betreft. De Privateering Tour bestaat uit een aantal vaste nummers welke elk concert gespeeld wordt, zoals What It Is, Corned Beef City, Privateering, Romeo and Juliet, Father And Son, Hill Farmer's Blues, Marble Town, Speedway at Nazareth, Telegraph Road. Tot vanavond stond Sultans of Swing ook in dat rijtje. Maar uitgerekend in de Ziggo Dome in Amsterdam werd het bekendste nummer van Dire Straits niet gespeeld. Voor velen waarschijnlijk een teleurstelling. Toch had Knopfler het al eerder gedaan tijdens zijn tour met Bob Dylan en nog eerder tijdens optredens met Emmylou Harris. Eerlijk gezegd had ik daar totaal geen moeite mee. Gelet op eerdere uitvoeringen deze tour die op YouTube te horen en te zien zijn zou er geen andere versie komen van Sultans of Swing dan zoals we die van de laatste jaren al kennen. Dus wat dat betreft hebben we niet echt veel gemist. Daar stond tegenover dat voor het eerst deze tour Ruth Moody met 3 nummers meezong (I Dug Up A Diamond, Seattle en Kingdom of Gold). Amsterdam had dus de primeur. Moody stond eerder deze avond drie kwartier in het voorprogramma van Knopfler. De jonge tamelijk fragiel overkomende Moody gaf een behoorlijke zangpartij ten gehore. Haar zang deed sterk denken aan het optreden dat Knopfler een aantal jaren geleden met Emmylou Harris hield. Beide zangeressen geven met hun zang meer cachet aan de gesproken zang van Knopfler. De meeste nummers waren afkomstig van Knopflers solo albums die kwalitatief zeker niet onderdoen voor de albums van Dire Straits en in sommige gevallen zelfs beter zijn. Eigenlijk was de playlist zo goed in elkaar gezet dat er sprake was van een aaneenrijging van hoogtepunten. Elk nummer werd vol overgave gespeeld en het zittend publiek (in Ziggo Dome zijn gelukkig geen staanplaatsen) verveelde zich geen moment. Knopfler is nog steeds de grote vakman die hij al jaren is. Uiterlijk gezien is hij een behoorlijk oude man geworden, maar hij speelt nog steeds als een jonge god. Zijn vingers beroeren de snaren van zijn gitaren nog immer vliegensvlug. De bandleden, waarvan de meesten al jaren meedoen met Knopfler, zijn eveneens topmuzikanten. Zij kregen ook behoorlijk de ruimte om hun kunsten tentoon te spreiden, zoals bassist Glenn Worf en violist John McCusker bij het nummer Marble Town dat nog uitgebreider was dan tijdens vorige tournees. Knopfler is er tijdens zijn solocarrière in geslaagd om zijn gitaar meer in dienst van de band te laten spelen zonder dat hierbij de hoofdrol voor de gitaar is verdwenen. In de tijd van Dire Straits lag de nadruk meer op Marks gitaarspel en speelde de band min of meer een bijrol. Wat ook opviel was de beperkte lichtshow waardoor de nadruk nog meer op de muziek kwam te liggen dan voorheen. Al met al was het een heerlijke muziekavond. Voor degenen die het nog allemaal thuis eens rustig willen beluisteren is het mogelijk om op de website van Knopfler een usb-stick te bestellen met het hele concert erop. Ook andere optredens zijn na te bestellen.

De bandSetlist
  • Mark Knopfler (guitar, vocals)
  • Guy Fletcher (keyboards)
  • Richard Bennett (guitar)
  • Glenn Worf (bass)
  • Ian Thomas (drums)
  • Jim Cox (piano, organ, accordion)
  • John McCusker (violin, cittern)
  • Mike McGoldrick (whistles, uilleann pipes)
  • Nigel Hitchcock (saxophone) (UK dates only)
  1. What It Is
  2. Corned Beef City
  3. Privateering
  4. Father and Son
  5. Hill Farmer's Blues
  6. I Dug Up A Diamond (with Ruth Moody)
  7. Seattle (with Ruth Moody)
  8. Kingdom of Gold (with Ruth Moody)
  9. Romeo and Juliet
  10. I Used to Could
  11. Haul Away
  12. Postcards from Paraguay
  13. Marbletown
  14. Speedway at Nazareth
  15. Telegraph Road
  16. So Far Away
  17. Piper to the End

Voor setlist tijdens andere optredens ga naar: Privateering Tour 2013 - Mark Knopfler - setlist.

Bob Dylan with Mark Knopfler Tour- Concert Mark Knopfler 20 oktober 2011 Ahoy Rotterdam

Na ruim een jaar stond Mark Knopfler redelijk onverwachts weer met zijn band in Rotterdam te spelen. Een kort concert ter gelegenheid van de 70ste verjaardag van Bob Dylan. Hoewel Mark Knopfler reeds druk bezig was met zijn nieuwe album vond hij het de moeite waard om een 2 maanden durende Europese tournee met Bob Dylan te doen, één van Marks helden. Qua muzikaliteit steekt Knopfler inmiddels ver boven Dylan uit. Misschien was dat ook wel de reden dat er geen gezamenlijk optreden was en dat ieder zijn eigen programma afwerkte. Volgens sommigen was dit jammer. Een aantal nummers zoals Jokerman en I and I waren leuk geweest om samen te spelen. Maar goed het werden dus aparte shows.

De setlist van Knopfler was redelijk voorspelbaar: solowerk en slechts 1 Dire Straits nummer (So Far Away). Ook werden er twee nieuwe nummers gespeeld (Privateering en Corned Beef City) die mogelijk (en hopelijk) ook te horen zullen zijn op de nieuwe cd. Ze klonken in ieder geval live al erg goed. Dat Knopfler nog maar 1 Dire Straits nummer speelde gaf aan dat hij eigenlijk al helemaal op zijn solowerk alleen kan teren. De fans vinden het prima. De band speelde alles voortreffelijk. Er zat weinig verandering in qua uitvoering vergeleken met het concert uit 2010. Song For Sonny Liston sprong er ditmaal wat mij betreft bovenuit. Enige minpunt was het harde geluid. In het begin viel het nog mee maar op het eind vooral bij Speedway At Nazareth werd het me allemaal net iets te veel. Desalniettemin een mooi concert.

Voor setlist tijdens andere optredens, ga naar: Bob Dylan Tour with Mark Knopfler 2011-2012 - setlist.

De bandSetlist
  • Mark Knopfler - gitaar, zang
  • Richard Bennett - gitaar
  • Guy Fletcher - keyboards
  • Jim Cox - piano, keyboards, accordeon
  • John McCusker - viool, fluit
  • Mike McGoldrick - fluit, etc.
  • Glenn Worf -bas, contrabas
  • Ian Thomas - drums
  1. Why Aye Man
  2. Cleaning My Gun
  3. Corned Beef City
  4. Sailing to Philadelphia
  5. Hill Farmer's Blues
  6. Privateering
  7. Song for Sonny Liston
  8. Done With Bonaparte
  9. Marbletown
  10. Speedway at Nazareth
  11. So Far Away (toegift)

Ligging Ahoy Rotterdam

Legenda
A. Ahoy Rotterdam - Ahoyweg 10, Rotterdam, Netherlands 010 293 3300
B. Parkeergelegenheid

Get Lucky Tour- Concert Mark Knopfler 28 juni 2010 HMH Amsterdam

"No disco dancing"

Uit recensies van concerten in andere landen bleek dat Mark Knopfler last van zijn rug had gehad en op advies van de dokter op een stoel moest zitten tijdens het hele concert ondanks dat de pijn inmiddels voorbij was. Na een paar nummers gespeeld te hebben lichtte Knopfler dit ook in Amsterdam toe: "no disco dancing". Maar Knopfler vond het zitten ook zelf erg prettig en het kwam naar zijn mening zijn gitaarspel ten goede. En daar had deze beste man groot gelijk in: hij speelde beter dan ooit. Vanaf het eerste nummer 'Border Reiver' was duidelijk dat het een geweldige avond zou gaan worden met prachtig gitaarspel begeleid door een enorm professionele band.

Perfecte geluidssterkte

En wat het allemaal nog fraaiere maakte was het geluidssterkte: niet te hard. Bij vorige concerten leek de volumeknop vaak voluit te staan, nu was dit teruggebracht tot een acceptabel niveau, hoewel richting het einde bij vooral het nummer 'Speedway At Nazareth' toch weer luider werd gespeeld (het enige minpuntje tijdens het concert ondanks dat het nummer 'Speedway At Nazareth' wel weer een van zijn beste songs is).

Mooie setlist

Na 'Border Reiver' en de voorspelbaar perfect uitgevoerde nummers 'What It Is' en 'Sailing To Philadelphia' kwamen twee songs die nog niet zo vaak zijn gespeeld 'Coyote' (ingezet met de geweldige contrabas van Glenn Worf) en 'Prairie Wedding'. Vooral dat eerste nummer maakte indruk en is live veel mooier dan op de cd. Het succes van twee jaar geleden 'Hill Farmer's Blues' werd gelukkig opnieuw gespeeld. Dit blijft een fantastisch opgebouwd song waarbij Knopfler een nog mooiere solo tevoorschijn toverde dan twee jaar geleden. Uiteraard mochten 'Romeo And Juliet' en 'Sultans Of Swing' niet ontbreken. Ondanks dat deze nummers duizenden malen gespeeld zijn door de band lijken ze niet geleden te hebben onder slijtage. Waar de band als geheel het beste tot zijn recht kwam - zonder de andere liedjes tekort te doen- was bij 'Done With Bonaparte' en 'Marble Town'. Vooral 'Marble Town' is een bijzonder goed opgebouwde song met tempovertragingen en -versnellingen waarbij alle instrumenten volledig tot hun recht komen. De verrassing van deze avond was 'Donegan's Gone' ingeleid door western-achtig gitaar sound waarbij het even duurde voordat dat ik in de gaten had om welke nummer het precies ging. Het einde van de show was redelijk voorspelbaar met het snoeiharde 'Speedway At Nazareth', het immer subtiele 'Telegraph Road', en als toegift: 'Brothers In Arms' (perfecte uitvoering), 'So Far Away' en 'Piper To The End' (een waardige afsluiter).

Camera's

Tot slot nog een laatste woord over de performance. Er waren geen grote beeldschermen geplaatst. In plaats daarvan kregen we af en toe wat beelden te zien van hoe de instrumenten werden bespeeld. Vooral bij 'Sultans of Swing' gaf dit een prachtig effect waarbij vanuit een mooie hoek het vingervlugge gitaarspel van Knopfler in beeld werd gebracht.

Ik heb het al vaker betoogd en doe het nu op nieuw: hoe langer Knopfler en zijn band spelen hoe beter ze worden. Ik verheug me nu al weer op een nieuw album en een volgende tour. Het kan alleen nog maar beter worden. En Knopfler mag wat mij betreft altijd wel op een stoel blijven zitten. Desnoods speelt hij vanuit bed tijdens de volgende toer. Het past wel bij de relaxte muziek zoals alleen hij en zijn band die kunnen maken.

De bandSetlist
  • Mark Knopfler - guitar, vocals
  • Guy Fletcher - keyboards
  • Danny Cummings - drums
  • Richard Bennett - guitar
  • Glenn Worf - bass
  • John McCusker - violin, flute, etc
  • Matt Rollings - piano, accordeon
  • Michael McGoldrick flute, etc
  1. Border Reiver
  2. What It Is
  3. Sailing To Philadelphia
  4. Coyote
  5. Prairie Wedding
  6. Hill Farmer's Blues
  7. Romeo and Juliet (Dire Straits cover)
  8. Sultans Of Swing (Dire Straits cover)
  9. Done With Bonaparte
  10. Marbletown
  11. Donegan's Gone
  12. Speedway At Nazareth
  13. Telegraph Road (Dire Straits cover)

Encore:
  1. Brothers In Arms (Dire Straits cover)
  2. So Far Away (Dire Strais cover)
  3. Piper To The End

Ligging Heineken Music Hall Amsterdam

Legenda
A. Heineken Music Hall - Arena Boulevard 590, Amsterdam-Zuidoost, Netherlands 0900 6874242
B. Amsterdam Arena

Kill To Get Crimson Tour- Driemaal een concert in Nederland - Amsterdam (29 en 30 maart 2008) en Rotterdam (31 maart 2008)

Nederland werd drie keer aangedaan in 2008. Twee maal Amsterdam (29 en 30 maart) en eenmaal Rotterdam (31 maart). Op de website van keyboardspeler Guy Fletcher staat te lezen dat voor deze tour de band 12 dagen heeft geoefend. Dat lijkt niet zolang, maar de band speelt al jarenlang (live) samen. De mannen zijn zo goed op elkaar ingespeeld dat ze precies van elkaar weten wat te doen. Natuurlijk is ieder concert weer anders en weet de band steeds weer andere versies van bekende nummers zoals Brothers In Arms en Sultans Of Swing te voorschijn te toveren. Bovendien komen tijdens elke nieuwe tour weer nieuwe liedjes aan de orde. Zoals ook het geval was tijdens het concert van 30 maart.

Guy Fletcher over de repetities: "The rehearsal room in East London is a familiar venue for many bands. with views out over the city, this composite 'Hockney-esque' pics shows the light and space available. The crew love it as they have room to work and piece together the myriad of cables, cases and bits of gear in deciding what makes it out on the road and what doesn't. An often forgotten essential part of the preparation is cutting down the gear to the necessary minimum. This first week of rehearsal is when the set list is decided and therefore the guitar list is written in stone. I'll try and follow the inner workings of the crew in even more detail as I get going with the diary. On this tour we will be bringing the usual wide and varied range of instruments. Of course we have John McCusker with us as well and his fiddle, cittern and whistle selection adds to the wonderous range."
Optreden in de Heineken Music Hall op 30 maart 2008
Om acht uur precies was het dan zover. Het tweede concert in Nederland stond op het punt te beginnen. Heineken Music Hall was stampvol met voornamelijk ouder publiek waarvan de meesten Mark natuurlijk kennen van zijn Dire Straits periode en velen hoopten dat er aardig wat Dire Straits nummers zouden worden gespeeld. Het zouden er achteraf 'slechts' vijf worden.
De muziek staat centraal
Nogal nonchalant kwamen de bandleden in hun vrijetijdskleding het podium op. Geen toeters en bellen. En dat zou de hele show zo blijven. Kon je bij Dire Straits nog een spetterende lichtshow verwachten, bij Mark en zijn mannen blijft alles sober om zo de volledige aandacht van het publiek te krijgen voor de muzikale uitvoering. En voor een podiumact hoeven de fans van Mark Knopfler al helemaal niet te komen. Knopfler komt om de mensen te vermaken met degelijke muziek en niet om à la Bruce Springsteen of Bono de mensen op te zwepen. De muzikale uitvoering was de insteek van zijn concert.
What It Is
Het openingsnummer was opvallend. Er werd lekker stevig uitgepakt met Cannibals. Cannibals werd al eerder live gespeeld tijdens de Golden Heart tour en stond nu gelukkig weer op het programma. Het werd gespeeld als een lekker up-tempo nummertje met goed drumwerk van Danny Cummings. Ook Glenn Worf op zijn contrabas en John McCusker op zijn viool deden lekker mee. Mark hield zich voor alsnog rustig met zijn gitaar. Hij kwam pas goed in actie tijdens het tweede nummer Why Aye Man, dat overigens tijdens de tour van 2005 het openingsnummer was. Het was een lekker lang uitgewerkt lied dat me sterk deed denken aan de manier waarop vroeger, ten tijde van Dire Straits, Once Upon A Time In The West werd uitgesponnen. Alle ingrediënten van Marks gitaartechniek kwamen erin naar voren. Keyboardspeler Guy Fletcher deed de eerste helft van het nummer mee op gitaar (zoals hij overigens later ook bij andere nummers op gitaar zou spelen). Tijdens het tweede gedeelte van Why Aye Man kroop hij echter weer snel achter zijn keyboard en creëerde een heerlijke achtergrondsound, zoals hij dat ook zou doen bij het vierde nummer Sailing To Philadelphia. Daar tussendoor werd What It Is (van Sailing To Philadelphia) nog uit de kast getrokken dat door het publiek met luid gejuich werd ontvangen. Dit nummer werd beter gespeeld dan ooit. Een hoofdrol was weggelegd voor violist John McCusker die samen met Mark een duet vormde in vooral het trage tussenstuk van het lied. Een kleine hoofdrol voor McCusker was ook weggelegd in het al eerder genoemde Sailing To Philadelphia. Ditmaal op de fluit dat een aparte sfeer gaf aan het gladde liedje.

Slechts twee nummers van de nieuwe cd Kill To Get Crimson
Opvallend was dat slechts twee nummers van de nieuwe cd Kill To Get Crimson werden gespeeld: True Love Will Never Fade en The Fish And The Bird. Ondanks dit manco spraken de live-versies van deze twee nummers behoorlijk tot de verbeelding. True Love Will Never Fade kwam beter uit de verf dan op de cd; het werd steviger gespeeld. Jammer was dat Punish The Monkey niet werd gespeeld. Waarschijnlijk bewaart Mark deze song voor zijn tour in Noord-Amerika waar de plaat als single is uitgebracht.
Hill Farmer's Blues en Marble Town hoogtepunten van het concert
Tot mij grote blijdschap werden er van de cd The Ragpicker's Dream vijf nummers gespeeld. Naast de eerder genoemde Why Aye Man, kwamen Hill Farmer's Blues met schitterend gitaarwerk, het sublieme akoestische Bob Dylan achtige Marbletown, Daddy's Gone To Knoxville, met eveneens prachtig gitaarwerk van Richard Bennett, en Devil Baby, dat helaas wat tegenviel, aan bod. Van Hill Farmer's Blues had ik altijd al verwacht dat deze live erg mooi zou klinken. En mijn verwachting kwam volledig uit. Zelfs meer dan dat. Na een rustige opbouw van het nummer toverde Mark er werkelijk een fantastische gitaarsolo uit waarbij duidelijk te zien was dat hij op de top van zijn kunnen aan het spelen was. Maar ook Marbletown was een juweeltje. Even vreesde ik dat Mark dat alleen zou spelen op gitaar net zoals hij dat op de cd doet. Maar het werd een echte groepsong waarbij o.a Guy Fletcher gitaar speelde, bijgestaan door de contrabas van Glenn Worf, drums van Danny Cummings en de viool van John McCusker. De muziek begon zacht en zwelde aan tot hard om vervolgens datzelfde stramien een paar keer te herhalen. Het liet een hele aparte indruk na.

Dire Straits
Natuurlijk werden ook Dire Straits songs gespeeld. De ballade Romeo And Juliet (van Making Movies) met het mooie elektrische gitaarspel op het eind en het nimmer stuk te krijgen Sultans Of Swing (van Dire Straits) waren onvermijdelijk en werden door de fans zeer gewaardeerd. Jammer echter dat Sultans Of Swing iets trager werd gespeeld dan we gewend waren. Maar het leek de meeste fans nauwelijks te deren. Het lied werd met een daverend applaus en gejuich op het einde beloond. Naast deze genoemde Dire Straits songs kwamen ook nog Brothers In Arms, So Far Away (van Brothers In Arms) en Telegraph Road (van Love Over Gold) aan bod die live natuurlijk eeuwig mooi blijven en loepzuiver werden gespeeld.
Slot: Going Home
Bijna vanzelfsprekend trokken Knopfler en zijn mannen Speedway At Nazareth uit de kast, dat live een ijzersterk nummer is. Gelukkig klonk het slot niet al te hard. De laatste paar concerten hadden mijn oren het zwaar te verduren gekregen bij dit nummer. Nu was het geluid iets gematigder, hoewel het nog behoorlijk aanzwol op het einde. Maar dat hoort nu eenmaal bij het nummer en maakt het ook zo mooi.

Van de cd Shangri-La werd alleen Our Shangri-La tegen het einde van het concert gespeeld die hij ook in de Melkweg speelde tijdens zijn promotietour in 2007. Nadat Mark en zijn mannen even overleg voerden werden nog So Far Away en Going Home als toegift gespeeld. Die laatste weer in de oude vertrouwde versie zoals die op Local Hero te horen is, maar dan zonder saxofoon. Een beter afscheidsnummer kon je je niet wensen.

Aangezien de meeste mensen gekomen waren voor degelijke muziek zal dit concert zeker de moeite waard voor hen zijn geweest. Het was een goede mix van Marks muziek waarbij Dire Straits nummers dit keer niet de overhand hadden. Zo was het precies mooi. Over een paar jaar hopen we Mark opnieuw aan te treffen in Nederland.



Richard Bennett over het concert op 30 maart 2008 op zijn website

"Amsterdam, 30 March 2008

The second show in Amsterdam was loads of fun, very relaxed, everyone having such a good time playing and the two hours on stage go by in a flash. We've all been fitted with new in-ear monitors that sound great making it all the more enjoyable. Back to the hotel for a few drinks and loads of great music courtesy of djMK.

So long,

Richard"




Verslagen van fans

Mark
Mark is sinds 1984 fan van Mark Knopfler c.q Dire Straits. Daarvoor kende hij de band al maar de muziek sprak hem toen nog niet zo aan. Hij is eenmaal naar een concert van Dire Straits geweest tijdens de On Every Street tour (Ahoy, Rotterdam). Sindsdien is hij naar elk concert geweest van Mark Knopfler (Golden Heart Tour, Sailing To Philadelphia Tour, Shangri-La Tour, concert met Emmylou Harris en de laatste keer op 30 maart 2008). Zijn verwachtingen van dit concert waren hoog gespannen. Hij hoopte op een aantal mooie uitgewerkte versies van de laatste cd. Helaas werden er maar twee nummers van gespeeld. Maar de meeste van zijn favoriete nummers werden wel gespeeld: Speedway At Nazareth, What It Is, Telegraph Road en Brothers In Arms. Mark miste alleen Tunnel Of Love. Verrassend mooi vond hij Hill Farmer's Blues, vooral de gitaarsolo aan het slot van het nummer. Mark stond links in het midden van de zaal en had zo een goede kijk op het podium. Het publiek vond hij, ondanks dat de meeste al wat ouder waren, behoorlijk geestdriftig. Vooral bij Sultans Of Swing kwam dit tot uitdrukking. Dit nummer mag voor hem trouwens wel weggelaten worden voor een ander lied, bijvoorbeeld Tunnel Of Love. Verder was Mark tevreden over het concert. Het manco dat slecht twee nummers van KTGC werden gespeeld, werd ruimschoots goed gemaakt door de vijf nummers van The Ragpicker's Dream. Of Mark op een reünie van Dire Straits hoopt? Ja, maar dan vooral met de bezetting van de laatste jaren (de On Every Street periode).

Adriaan
Vanaf het prille begin is Adriaan fan van Mark Knopfler. Hij was toen 12 jaar oud. Pas tijdens de Love Over Gold tour in 1982 ging hij voor het eerste naar Dire Straits (Jaap Eden hal in Amsterdam). Het was voor hem het beste concert dat hij heeft bijgewoond. De concerten die daarna kwamen waren ook goed, maar minder indrukwekkend als de eerste keer. Nadien is hij naar alle concerten van Mark Knopfler geweest. De verwachtingen voor dit concert waren hooggespannen. KTGC is een mooie cd waarvan live best wat mooie nummers zijn voort te brengen. Met True Love Will Never Fade gebeurde dat ook. Maar een nummer als The Scaffolder's Wife had Knopfler ook best mogen spelen, evenals Punish The Monkey. De meeste favoriete nummers werden desondanks gespeeld: Sultans Of Swing (iets te traag), Telegraph Road en Speedway At Nazareth. Ook had van Adriaan Tunnel Of Love best gespeeld mogen worden. Hoogtepunten waren Marbletown en Hill Farmer's Blues. Adriaan stond links in het midden. Ook hem viel het ouder publiek op, hoewel er toch best nog wat jongeren voor Mark Knopfler te porren zijn. De sfeer was goed, evenals het concert. Mocht Dire Straits ooit nog eens gaan optreden dan hoopt Adriaan op de eerste bezetting uit de beginjaren met David Knopfler, vooral omdat hij deze band nooit live heeft gezien en hij nog wel eens de allereerste nummers live wil horen die nu, op Sultans Of Swing na, niet meer gespeeld worden.

Eric
Eric is sinds 1985 Mark Knopfler fan. Zijn eerste concert was in de Groenoord Hallen in Leiden in 1985. Hij kan zich dat concert nog goed herinneren. Vooral de 20 minuten lange versie van Tunnel Of Love maakte toen veel indruk op hem. Sindsdien is hij regelmatig naar concerten van The Straits geweest en daarna naar Mark Knopfler solo. Eric keek uit naar het concert van 30 maart 2008. KTGC bevat een aantal mooie nummers, zoals In The Sky. Maar het meeste keek hij uit naar nummers van Sailing To Philadelphia. Die kwamen dan ook: What It Is, Sailing To Philadelphia en Speedway At Nazareth. Net als voor Mark Manche hoeft voor Eric Sultans Of Swing ook niet zo nodig gespeeld worden, alhoewel hij enorm kan genieten van het drumwerk van Danny Cummings. Lekker strak en elke klap raak. Ook Eric ziet Dire Straits nog graag eens een keertje optreden. Maar dan voornamelijk met de nummers die Mark Knopfler nu niet meer speelt, zoals uit de beginperiode van Dire Straits.



De bandSetlist
  • Mark Knopfler - gitaar en zang
  • Guy Fletcher - keyboards en zang
  • Danny Cummings - drums
  • Glenn Worf - bas en zang
  • Matt Rollings - keyboards
  • Richard Bennett - gitaar
  • John McCusker - viool, cittern en fluit
  1. Cannibals
  2. Why aye man
  3. What it is
  4. Sailing to Philadelphia
  5. True love will never fade
  6. The fish and the bird
  7. Hill farmer's blues
  8. Romeo & Juliet
  9. Sultans of swing
  10. Marbletown
  11. Daddy's gone to knoxville
  12. Devil Baby
  13. Speedway at Nazareth
  14. Telegraph road
  15. Brothers in arms
  16. Our shangri-la
  17. So far away
  18. Going home

Eenmalig optreden in de Melkweg in 2007 voor klein gezelschap

De laatste keer dat Mark Knopfler in Nederland optrad was op 26 september 2007. In het kader van een promotietour rond zijn nieuwe album Kill To Get Crimson trad Knopfler toen op voor een select gezelschap van 300 fans in de Melkweg die mee hadden gedaan aan een loting. Het concert was voornamelijk een aaneenschakeling van songs uit Mark's solocarrière. Slechts één Dire Straits-nummer werd toen gespeeld.

Ligging Melkweg Amsterdam

Legenda
A. Melkweg - Lijnbaansgracht 234 /A, Amsterdam, Netherlands 020 531 8181

Lees verder

© 2013 - 2017 Etsel, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
John Illsley, bassist van Dire StraitsJohn Illsley, bassist van Dire StraitsJohn Illsley is vooral bekend als bassist van Dire Straits. Maar al ten tijde van de band maakte hij twee soloplaten. Na…
CD recensie: Money For Nothing - Dire StraitsCD recensie: Money For Nothing - Dire StraitsTot op heden zijn er 3 compilatie-cd's uitgebracht van Dire Straits. Money For Nothing is daarvan de eerste. Het album d…
CD recensie: On Every Street - Dire StraitsCD recensie: On Every Street - Dire StraitsNa een periode van zes jaar sinds het laatste megasucces van Brothers In Arms in 1985, verschijnt er een nieuw album van…
CD recensie: Live At The BBC - Dire StraitsCD recensie: Live At The BBC - Dire StraitsIn 1995 toen al duidelijk was dat Dire Straits geen nieuwe platen meer zou maken kwam de groep met een live-album met mu…
#1 Hits van 1982Voor een artiest is het een hele eer als al zijn of haar fans hun nummers mooi vinden. Maar het is voor een artiest hele…
Bronnen en referenties

Reageer op het artikel "Concerten Dire Straits/Mark Knopfler in Nederland - setlist"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Reactie

A. Koops, 29-06-2015 20:49 #1
Ik heb de Dire Straits zien optreden in de zomer van '78 of '79 op een gratis festival in Rotterdam. Andere artiesten waren o.a. The Specials en Herman Brood & Wild Romance. Het was in het Zuiderpark in Rotterdam en volgens mij heette het toen ook Parkpop, wellicht voorganger van wat er later in Den Haag kwam. Klopt dit, of laat mijn geheugen mij in de steek? Reactie infoteur, 02-07-2015
In 1978 was het volgende gratis concert in Rotterdam:
https://www.youtube.com/watch?v=tIRNISFs54U

Hierin wordt Dire Straits niet genoemd. Wel speelde de band in 1979 op Pinkpop: https://www.youtube.com/watch?v=KWi9YRPMrao&list=PLC846D957902BA9F1&index=2

Infoteur: Etsel
Laatste update: 19-06-2017
Rubriek: Recensies…
Subrubriek: Muziek en film
Bronnen en referenties: 4
Reacties: 1
Recensies…
Deze rubriek bevat artikelen welke naast objectieve informatie ook subjectieve informatie in vorm van een recensie bevat.
Schrijf mee!