InfoNu.nl > Recensies… > Muziek en film > CD recensie: Dire Straits - Dire Straits

CD recensie: Dire Straits - Dire Straits

CD recensie: Dire Straits - Dire Straits Dire Straits is het eerste studio-album van de wat later uit zou groeien tot megaband Dire Straits. Het was in de tijd van punk een verademing dat er een nieuw groep verscheen die kwalitatief goed gitaarmuziek maakte. Dire Straits bevat 9 nummers en duurt ruim 41 minuten. Het album reikte in Nederland als hoogste positie nummer 2 en scoorde 4x platina.

Dire Straits: de hit Sultans Of Swing - de Mark Knopfler sound

Hoewel Mark Knopfler al eerder in de weer was met muziek, was Dire Straits zijn eerste echte serieuze poging. Knopfler had inmiddels een eigen stijl ontwikkeld, fingerpicking, en dat moest nu maar eens op de plaat worden gezet. Er werd een demo met een aantal liedjes gestuurd naar radio-dj Charlie Gillet. Deze was meteen razend enthousiast en draaide de nummers op de radio. Er kwam een platencontract en de eerste plaat werd opgenomen. Het album kreeg eigenlijk geen naam maar werd in de loop der tijd Dire Straits genoemd. Het bevat bijna allemaal elektrische gitaarsongs met uitzondering van Water Of Love en Wild West End waar ook de akoestische gitaar respectievelijk een hoofdrol speelt en als begeleiding meedoet. Hoogtepunten zijn Down To The Waterline, Water Of Love en Sultans Of Swing.

DIRE STRAITSDIRE STRAITS

Mening van Etsel over Dire Straits

Toen ik het nummer Sultans Of Swing voor het eerst op de radio hoorde was ik meteen verkocht. Het was niet alleen de gitaarsound (Fender Stratocaster) die indruk op mij maakte, maar ook die typische stem van Mark Knopfler. Daarnaast sprak de muziek me erg aan. Het lag ergens tussen rock en blues in. Als je nu na pak en beet 30 jaar later naar het nummer luistert dan is het verbazingwekkend hoe compleet de stijl van Dire Straits toen al was. De composities veranderden in de loop der jaren, maar de basis elementen zijn altijd hetzelfde gebleven.

Het album is een mix van rock, blues en folk muziek (met hier en daar een beetje country invloeden). Het is het enige album waarbij Dire Straits met vier muzikanten optrad (op het tweede album Communiqué komt ook wat keyboards voor in sommige nummers). Dire Straits is meer dan een geslaagd debuutalbum, het is een essentiële component van de bands latere werk. Ik ben het niet eens met de mensen die zeggen dat dit de 'echte' Dire Straits is. Dire Straits heeft zich gewoon in de loop der jaren verder ontwikkeld.

Het openingsnummer, Down To The Waterline, is erg sterk. Het begint spannend en traag met lange gitaar slides en na bijna een minuut zet de band stevig in. Het lied gaat over herinneringen aan vrijpartijen langs de waterkant. Ook in veel andere nummers wordt de liefde bezongen. Water Of Love is een liedje over Marks (?) dorst naar de liefde. De akoestische leadgitaar geeft de song een country-achtige sfeer. Setting Me Up is een rockachtig nummertje en handelt eveneens over de liefde. Six Blade Knife is een broeierige song waar een lekkere bas in zit. Ook Marks zang klinkt hier mooi. South Bound Again doet een beetje aan J.J. Cale denken. Maar verwijten dat het hele album een J.J. Cale imitatie is, kloppen niet. Dire Straits had vanaf het begin een eigen sound en heeft die in de loop der jaren alleen maar verder ontwikkeld. Mark Knopfler hanteerde twee sleutelconcepten. De eerste is mechanisch en betreft de gitaar zelf. De tweede is het gebruik van de duim en de eerste twee vingers om accoorden en melodieën mee te benadrukken in plaats van gebruik te maken van de plectrum. Zo ontwikkelde Mark een erg persoonlijk geluid die extreem muzikaal en vol van bezieling is. Deze sound komt natuurlijk het sterkst naar voren in Sultans Of Swing, waarbij helder gitaargeluid en zang elkaar mooi afwisselen. Hoogtepunt van het liedje is het slot waarbij Mark er een mooie solo uitgooit. In latere jaren is het nummer live een flink stuk langer gemaakt. Daar leent het zich goed voor. In de topjaren van Dire Straits speelden keyboards en saxofoon tijdens de uitvoering van Sultans Of Swing mee. Maar ten tijde van zijn solocarrière is Mark toch weer teruggevallen op een viermansuitvoering, dat overigens ook geweldig klinkt. In The Gallery, Wild West End en Lions zijn ook typische Dire Straits songs. Hoewel er fans zijn die gehoopt hadden dat Knopfler op volgende albums op dezelfde wijze zou doorgaan als op Dire Straits heeft de band zich toch verder ontwikkeld o.a. door toevoeging van nieuwe instrumenten. Het album Dire Straits klinkt minder robuust dan bijvoorbeeld Making Movies en Brothers In Arms. Ook het gitaargeluid is in de loop der jaren voller geworden.

Conclusie

Dire Straits is een sterk debuutalbum. Alle basisingrediënten die we later in het werk van de band nog tegen zullen komen, zitten erin. Dire Straits was vanaf het begin een volwassen band en dat is goed op het album te horen. Wie Dire Straits pas later heeft ontdekt toen de band echt heel populair was, moet zeker eens naar dit album luisteren. Het succes tekende zich al vanaf het begin af aan. Mark Knopfler en de ander bandleden hebben een prachtig stukje geschiedenis geschreven met hun eerste album. Het album Dire Straits krijgt van mij vier sterren.

Credits

  • Mark Knopfler: zang, gitaar
  • David Knopfler: gitaar
  • John Illsley: bas
  • Pick Withers: drums

Alle nummers zijn geschreven door Mark Knopfler. Het album is geproduceerd door Muff Winwood
  1. Down To The Waterline (3:59)
  2. Water Of Love (5:22)
  3. Setting Me Up (3:19)
  4. Six Blade Knife (4:09)
  5. Southbound Again (2:57)
  6. Sultans Of Swing (5:34)
  7. In The Gallery (6:14)
  8. Wild West End (4:42)
  9. Lions (4:54)

Inhoud van de liedjes

In dit gedeelte wil ik proberen de liedjes van deze cd kort te beschrijven. Liedjes zijn in feite een soort poëzie waarin op dichterlijke wijze iets wordt uitgebeeld. Vandaar dat het soms lastig is de liedjes helemaal te doorgronden.

Down To The Waterline

  • Dit nummer gaat over herinneringen aan vrijpartijen tussen een man en een vrouw langs de waterkant. Waarschijnlijk gaat het om een schipper die nu weer vertrokken is. De vrouw koestert nog steeds warme herinneringen aan de intieme ontmoetingen.

Water Of Love

  • Dit lied gaat over een man die behoefte heeft aan liefde. Eens had hij een vrouw, maar die is uit zijn leven verdwenen. Zonder liefde kan de man niet leven. Hij voelt zich nu als een droogstaande rivier die dringend water nodig heeft.

Setting Me Up

  • Een lied over een man die een slechte relatie heeft met een vriendin. Ze zocht slechts vertier bij hem, geen echte liefde. Nu praat ze al weer over een andere man.

Six Blade Knife

  • Een man wordt helemaal ingepakt door de liefde van zijn vriendin. Hij is totaal afhankelijk van haar en ze kan doen met hem wat ze maar wil. Hij wil haar invloed ontwijken, maar het lukt hem niet.

Southbound Again

  • Een jongen die voorbestemd lijkt te zijn om een zwerversbestaan te leiden. Hij is het leven zat, maar probeert toch door te gaan.

Sultans Of Swing

  • Een lied over jazz-muzikanten, the Sultans Of Swing. Ze maken muziek uit liefde. Guitar George speelt goed gitaar en Harry speelt honky tonk. Een groep jongeren vindt de muziek maar niets. Het is geen rock 'n roll voor hen.

In The Gallery

  • Harry is kunstenaar die niet erkend wordt. Zijn kunstwerken komen niet in de galerij. Pas na zijn dood komen de handelaren die geld kunnen verdienen aan zijn werk. Nu hangen de kunstwerken wel in het museum.

Wild West End

  • De Wild West End is een ruige wereld. De hoofdpersoon raakt er diep van onder de indruk. Hij voelt zich in de zevende hemel. Maar hij blijft een toeschouwer.

Lions

  • Een lied over een meisje dat op weg is naar huis en door de vieze stad loopt. De sfeer is negatief. Een dronken oude soldaat maakt haar bang en huilt als een leeuw die wil vechten. Alleen de horoscopen geven haar goed nieuws om veilig thuis te komen.

Lees verder

© 2007 - 2017 Etsel, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
John Illsley, bassist van Dire StraitsJohn Illsley, bassist van Dire StraitsJohn Illsley is vooral bekend als bassist van Dire Straits. Maar al ten tijde van de band maakte hij twee soloplaten. Na…
CD recensie: Money For Nothing - Dire StraitsCD recensie: Money For Nothing - Dire StraitsTot op heden zijn er 3 compilatie-cd's uitgebracht van Dire Straits. Money For Nothing is daarvan de eerste. Het album d…
CD recensie: Live At The BBC - Dire StraitsCD recensie: Live At The BBC - Dire StraitsIn 1995 toen al duidelijk was dat Dire Straits geen nieuwe platen meer zou maken kwam de groep met een live-album met mu…
Guy Fletcher, toetsenist Dire Straits/Mark KnopflerGuy Fletcher (25 mei, 1960) was toetsenist bij Dire Straits en werkt momenteel nog steeds samen met Mark Knopfler. Fletc…
Bronnen en referenties
  • Dire Straits - Dire Straits

Reageer op het artikel "CD recensie: Dire Straits - Dire Straits"

Plaats als eerste een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Infoteur: Etsel
Laatste update: 06-06-2012
Rubriek: Recensies…
Subrubriek: Muziek en film
Special: David Knopfler
Bronnen en referenties: 1
Recensies…
Deze rubriek bevat artikelen welke naast objectieve informatie ook subjectieve informatie in vorm van een recensie bevat.
Schrijf mee!