Theaterrecensie: “4-8-‘61” van Erik van Muiswinkel

Van Muiswinkel draait al wat jaartjes mee in het theater. Op televisie kennen we hem van de typetjes en bijna vier jaar geleden was hij veelvuldig in het nieuws als tegenstander van de Olympische Spelen in China. Dit vanwege het feit dat het een dictatuur is en de mensenrechten grof geschonden werden en worden. In theater staat hij nu met “4-8-‘61” … zijn geboortedatum.

Erik van Muiswinkel

Van Muiswinkel startte in 1985 feitelijk zijn carrière en menigeen kent hem in zijn begin jaren van het satirische consumentenprogramma “Ook dat nog”. Maar vanaf het begin toert hij al door de zalen van Nederland. Lang met Diederik van Vleuten theaterprogramma’s gemaakt en hij is een meester in typetjes. Zo verandert hij in no time in Anton Geesink, maar hij draait ook zijn hand voor Paul van Vliet niet om. Solo programma’s in het theater deed hij tot op heden niet. “4-8-‘61” is zijn eerste.

De theatershow “4-8-‘61”

Je moet het net even weten, maar de datum van zijn theatershow en zijn geboortedag is tevens de geboortedag van Barack Obama, de 44e president van de Verenigde Staten. Daar wordt zijn hele theatershow aan opgehangen, want hij reist voor het eerste zonder zijn gezin naar de Verenigde Staten. Hij gaat in Chicago op zoek naar Obama, zoekt in alle kieren en gaten en dan blijkt hij de man daar tegen te gaan komen.

Een band
Hij heeft het continu over de band die geschapen wordt, omdat ze op dezelfde dag geboren zijn. Hij trekt vanaf de jeugd vergelijkingen, die er natuurlijk helemaal niet zijn, maar welke hij wel zo kan brengen dat het wel degelijk past.

De hand schudden
In Chicago gaat hij naar de bijeenkomst en komt zover dat hij de hand mag schudden van Obama en dan merkt Obama op dat die kerel hem ooit een brief geschreven heeft. Een brief waar Van Muiswinkel natuurlijk nooit antwoord op gehad heeft. Vanuit een soort schuldgevoel praat hij even met hem en van Muiswinkel raakt nadrukkelijker in gesprek met hem.
De volgende stap is zelfs dat Obama incognito naar Nederland komt en in Madurodam beleven ze leuke avonturen.

Recensie

De nuances die Van Muiswinkel aanbrengt in zijn zoektocht naar Obama, zijn relaas over de vergelijkingen, zijn gesprekken met Obama met uiteraard zijn kijk op de wereld, zijn verhelderend. Af en toe gooit hij er een typetje doorheen, maar schakelt snel weer naar zijn reis met Obama. Hij persifleert een Chinees die met de Olympische Spelen van 2008 bezig is en met Van Muiswinkel ‘geconfronteerd’ wordt, erg goed. Politiek, poëzie, lieve liedjes en zijn weergaloos imitaties rommelt hij geruisloos in zijn show door elkaar. Nooit vervelend of saai, eerder ontwapenend.

Het is Van Muiswinkel zijn eerste soloshow en samen met de vijfkoppige band Omnibuzz maakt hij er een mooi geheel van. Het is verfrissend, geen onderbroekenlol en hij zet zijn leeftijd en de aftakeling van zijn lichaam wel heel visueel neer. Uiteraard zoals het een cabaretier betaamt, neemt hij vooral ook zichzelf op de hak. Absoluut een aanrader.