Boekrecensie: Het liefste kindje van de hele wereld!

Een kinderboekje over adoptie, er wordt ook aandacht besteed aan de biologische ouders. Je kunt het boek gebruiken om een gesprek aan te gaan met een kind over dit onderwerp. Het boek is geschikt om voor te lezen aan kinderen vanaf een jaar of vier. Je betaalt 12,95 euro voor het boek.

Gegevens van het boek

• Titel: Het liefste kindje van de hele wereld!
• Tekst: Linda Libe
• Illustraties: Claudia Peels
• Uitgeverij: Libeboek
• Jaar: 2007
• Pagina’s: 28
• ISBN: 978 90 78993 01 8
• Genre: kinderboek
• Voor kinderen vanaf een jaar of vier

Over de schijfster, Linda Libe

Op www.libeboek.nl vond ik informatie over de schrijfster. Linda Bergmans-van Schendel is oprichter van Libeboek en ze is grondlegger van Hartgericht Leven en ondernemen. Linda is getrouwd en heeft vier kinderen. Over het woord Libeboek: Li staat voor Linda, Be voor Bergmans. Haar man en kinderen die dus de achternaam Bergmans hebben, geven haar de ruimte om zichzelf te ontplooien. Tot slot het woord boek: dit woord staat voor de schrijfster in haar, haar studies en voor de transformatie naar Hartgericht Leven en Ondernemen.
Libe betekent in het Haïtiaans: vrij! Linda heeft een persoonlijke band met Haïti, het armste land van het westelijk halfrond. Vrijheid is heel belangrijk, bevrijd jezelf van alle belemmeringen dan kun je de weg van je hart volgen.

Het verhaal

In een gezellig huis wonen een meneer en een mevrouw. Ze doen leuke dingen samen en vinden elkaar erg lief, dolgraag zouden ze samen een kindje willen krijgen. Ze zullen dat kindje gaan adopteren uit een ander land.

In een warm land wonen ook een meneer en mevrouw, ook zij vinden elkaar lief. Op een dag groeit er een kindje in de buik van de mevrouw. Ze houden veel van het baby’tje maar hebben geen geld om eten en kleren voor het kindje te kopen. Ze brengen het kindje na de geboorte naar een tehuis, maar zullen altijd van het kindje blijven houden.

In het tehuis wordt het kindje goed verzorgd maar de verzorgsters hebben niet veel tijd om met de kinderen te knuffelen. Het zou beter zijn als de kinderen bij een papa en mama gaan wonen. De meneer en mevrouw in het gezellige huis worden gebeld, iemand vertelt ze dat er een kindje voor hen is gevonden. Over een tijdje mogen de meneer en mevrouw het kindje ophalen in het verre land.

Het kindje krijgt het ook te horen, van de verzorgsters. Het is best een beetje spannend. Hoe zou het gaan.Als het zover is komen de andere kinderen van het tehuis ook kijken naar de nieuwe papa en mama van het kindje en ze zingen een mooi afscheidslied. Met het vliegtuig gaan de papa, mama en het kindje naar Nederland. Het kindje voelt de kou en ziet allemaal vreemde mensen. Na een tijdje is het kindje gewend in het nieuwe land. De papa, mama en het kindje vinden elkaar erg lief en zijn blij met elkaar. Ze gaan nog heel veel dingen doen, eigenlijk een beetje hetzelfde als andere kinderen met hun papa en mama doen.

De tekst en de illustraties

De titel, Het liefste kindje van de hele wereld!, geeft niet direct weer dat dit boek over adoptie gaat de afbeelding op de voorkaft doet het wel vermoeden. Een man, een vrouw en een kindje. Het kindje heeft een andere huidskleur dan de man en vrouw. Het oogt als een lief tafereeltje en ze kijken alle drie blij. In het boek is een voorwoord opgenomen van de schrijfster. Op iedere linkerpagina een paginavullende tekening, personen en voorwerpen zijn zwart omlijnd en ingekleurd met frisse kleuren. De tekeningen ogen rustig, maar er staat genoeg op om met een kind over te praten. Je ziet het kamertje van het kindje in het huis van de adoptieouders, je ziet het tehuis met de andere kindjes, een vliegtuig enzovoort. Op iedere rechterpagina vind je de tekst die hoort bij de afbeelding op de linkerpagina, vijf tot zes zinnen per pagina. Het zijn korte zinnen, geen moeilijke woorden voor mijn zoon van zes jaar. De tekst staat op een frisse witte achtergrond. Aan het einde vind je een kleine kleurplaat en op de allerlaatste pagina kunnen kinderen aangeven op een wereldbol waar zij geboren zijn.

Een fragment

In een gezellig huis wonen
een meneer en een mevrouw.
Ze doen leuke dingen samen
en vinden elkaar erg lief.
Dolgraag zouden ze samen
een kindje willen krijgen.
Een kindje dat niet in de buik
van de mevrouw zal groeien.
Maar een kindje dat ze uit een
ander land zullen gaan adopteren.

Mijn mening

Het boekje is geschreven voor elk kind dat direct of indirect met adoptie te maken heeft. Mijn jongste van zes heeft er niet mee te maken, direct of indirect maar ik vond het toch zinvol om het aan hem voor te lezen. Toevallig had ik vorige week het boekje De klein Marianne voorgelezen, ook over adoptie maar dan over een Nederlands kindje wat geadopteerd was. In beide boeken wordt aandacht geschonken aan de adoptiedriehoek, ook op de illustraties. In het boek waar deze recensie over gaat is bewust gekozen om het kindje geen naam te geven zodat kinderen zich als ze daar behoefte aan hebben mee kunnen identificeren. Een goede reden misschien maar ik vond het verhaal daardoor wel veel afstandelijker dan het boek wat ik hierboven al genoemd heb. Eigenlijk had ik hetzelfde met de losse zinnen, die maken het mogelijk om tijdens het voorlezen steeds een vraag te stellen maar maakten het mijns inziens ook wat afstandelijk. Althans ik vond het niet zo prettig voorlezen. Ik merkte dat de inhoud van het boekje De kleine Marianne beter was blijven hangen bij mijn zoontje. Wel vond hij de kleurplaat uit het boekje De liefste kindje van de hele wereld! erg leuk (ik heb er een kopie van gemaakt, ik heb het boekje bij de bibliotheek geleend) en het aanwijzen van zijn geboorteland (Nederland) op de kaart.