Boekrecensie: Bijbels eerbetoon - Elie Wiesel

Bijbels eerbetoon is een boek van Elie Wiesel waarin Bijbelse verhalen worden verteld conform de Joodse traditie. De volgende personen worden beschreven: Adam, Kaïn en Abel, Izaäk, Jakob, Jozef, Mozes en Job. Wiesel portretteert deze Joodse grootheden aan de hand van de Bijbel, Talmoed, Midrasj, Mishna en andere Joodse geschriften. Een pracht boek voor lezers die dieper inzicht willen krijgen in deze Bijbelse figuren.

Gegevens

• titel: Bijbels eerbetoon
• auteur: Elie Wiesel
• jaar 1987 (3de druk)
• uitgeverij: Gooi & Sticht
• ISBN: 96 304 0100 1

Inhoud van het boek 'Bijbels eerbetoon'

Elie Wiesel schrijft: “Als kind las ik de Bijbelse verhalen met verrukking en angst. Ik stelde mij Izaäk voor op het brandofferaltaar en ik weende. Ik zag Jozef als onderkoning van Egypte en ik juichte...” Wiesel wil met dit boek pogen de karakters van een aantal Bijbelse helden op de grond van teksten uit de Joodse Bijbel en uit de Midrasj op te bouwen om ze zo aan de moderne tijd weer te geven. De Joodse geschiedenis vindt namelijk in het heden plaats. Er is geen sprake van mythologie. Jesaja is inspiratie gebleven en Mozes is nog steeds springlevend. De Wet van Mozes verbindt ons. De Jood wordt meer geobsedeerd door het begin dan door het einde: de komst van de Messias wordt in verband gebracht met koning David. De Jood voelt zich meer verbonden met Elia dan met zijn overbuurman. De Joodse helden zijn mensen, geen goden. Een figuur als Jezus zegt de Jood niets; deze wordt beschreven als een god zonder fouten. Maar figuren als Mozes, Jakob, David, etc. zijn menselijke wezens die hoogte- en dieptepunten kennen. Daarin herkent de Jood zich het meest.

In de Joodse geschiedenis houdt alles met elkaar verband. De gebeurtenissen vormen een keten. De moord van een man op zijn broeder kan men nu begrijpen wanneer we kijken naar de Joden vervolgingen. Elie Wiesel heeft met dit boek de Joodse traditie willen onderzoeken.

Mening Etsel over het boek 'Bijbels eerbetoon'

Wie Bijbels eerbetoon leest herkent meteen de Joods religieuze achtergrond van de schrijver. De Bijbelse helden worden met een kritische ondertoon beschreven. Natuurlijk zijn het helden van het Joodse volk, maar ze worden niet automatisch opgehemeld. Het blijven menselijke wezens met hun fouten en zwakheden. Dat begint natuurlijk al met Adam. Maar ook Mozes, de grootste profeet die het Jodendom kent, heeft zijn zwakke punten. Bij het lezen van Bijbels eerbetoon komen de figuren meer tot leven dan zoals ze in de Bijbel staan beschreven. Wiesel geeft een psychologische beschrijving van de karakters. Dit doet hij met de onuitputtelijke kennis van de Midrasj en de Talmoed. Zo leert de (niet-Joodse) lezer hoe Joden naar de Bijbel kijken: een boek met ontelbaar veel lagen. Wiesel heeft daar keuzes in gemaakt. Voor hetzelfde geld had hij tientallen andere boeken hebben kunnen schrijven over dezelfde Bijbelse personen maar dan vanuit een andere invalshoek. De Bijbel is niet één dimensionaal – het kent vele dimensies.

Het boek is vlot geschreven. Wiesel is een begenadigd schrijver die figuren levendig maakt. Je leeft echt met de helden mee. De verhalen van de Bijbel blijven actueel. De problemen waarmee de Bijbelse persoonlijkheden geconfronteerd werden, kennen wij nu nog steeds: zonde, moord, dromen, lijden, etc. Niet voor niets lezen Joden elk jaar de hele Tora door; de Joodse geschiedenis kent cycli. Wat toen gebeurde, gebeurt nu opnieuw zij het in andere omstandigheden.

Meer boeken van Elie Wiesel te lezen in mijn special: Boeken van Elie Wiesel.