InfoNu.nl > Recensies… > Hobby en overige > Crisis Core: Final Fantasy VII (PSP) review

Crisis Core: Final Fantasy VII (PSP) review

Crisis Core: Final Fantasy VII (PSP) review Er was eens een game uit een grote en grootse game-reeks die zo geliefd bij het publiek was, dat je het een grote firma als Square-Enix bijna niet zou kunnen vergeven, moesten de talloze fans, in de kou laten staan. Square-Enix besloot dan ook de ontelbare smeekgebedjes te beantwoorden en kwam zo met een hele reeks aan extra’s op de proppen. Nu we Crisis Core: Final Fantasy VII voorgeschoteld krijgen, stellen we ons toch de vraag of we al dan niet te maken hebben met uitmelkerij van de reeks.
Wie het origineel gespeeld heeft, weet ongetwijfeld dat het personage Zack een zeer grote rol speelt over de hele verhaallijn, al is het wat meer op de achtergrond. Voor wie Final Fantasy VII nooit gespeeld heeft: Zack is een elite soldaat in dienst bij de eenheid SOLDIER waarin alleen “the best of the best” zetelen, en die deel uitmaakt van de grote, machtige Shin-Ra. Shin-Ra is de enige leverancier van electriciteit, maar tevens ook de enige firma die auto’s, treinen en andere technologische zaken vervaardigd, en heeft zo een monopolie over de hele wereld. Omdat dit vanzelfsprekend voor veel tegenstand zorgt, hebben zij hun eigen legertje opgericht, namelijk Soldier. Deze Soldier-eenheid wordt op zijn beurt bijgestaan door een Security departement en de Turks, hetgeen de vergelijking met de hedendaagse CIA of NSA perfect kan doorstaan. Shin-Ra is bovendien ook de grote boeman, daar zij om alle ontwikkelingen te ondersteunen, de levensenergie uit de aarde onttrekken en zo onze geliefde planeet naar pierenland helpen.

Waarom deze Zack zo belangrijk was, kom je in deze game te weten, aangezien hij hier uit de achtergrond komt, en meteen de rol van hoofdpersonage vertolkt. Maar, in tegenstelling tot het origineel, is Zack meteen ook het enige speelbare personage in de game. Geen party meer samenstellen, niet meer puzzelen om de ideale combinatie te vinden om de uitdagende bossbattles te overwinnen. Zack krijgt het allemaal op z’n eentje klaargespeeld. Niettegenstaande wordt hij op tijd en stond bijgestaan door andere, minder belangrijke personages, deze zullen je echter nooit door de moeilijkste stukken van de game loodsen. Ze spelen meer een illustratieve rol om het verhaal aan te vullen, en zo een hele reeks bekende gezichten uit Final Fantasy VII opnieuw hun intrede te laten doen.

Zo komen we meteen ook aan bij een minpuntje in deze game, namelijk de moeilijkheidsgraad. Deze heeft, naar mijn ervaring althans, nooit echt hoge toppen bereikt. Gamers onder jullie die het origineel gespeeld hebben, zullen het hier zeker met me eens zijn, daar we wel wat uitdagingen gewend waren, zoals de vele bossbattles, de ultimate weapons (gigantische beesten/monsters gecreëerd door de aarde, die deze laatste ook dienen te beschermen), en zo kan ik nog even verder. In Crisis Core blijven deze helaas achterwege, zodanig dat je eigenlijk de hele game kan uitspelen door enkel je zwaard te gebruiken. Natuurlijk maken de zogenaamde materia’s weer hun opwachting, zoals bijvoorbeeld Poison, Cure, Fire, Ice, maar ook steal en andere speciale melee aanvallen. Helaas zijn deze perfect te verwaarlozen, daar zij absoluut geen meerwaarde hebben. Als je voldoende met je zwaard vecht, train je jezelf voortdurend, en kan de damage van de spells die van je zwaard gewoonweg niet overtreffen. In mijn ogen is zonder meer een gemiste kans, zeker als je het gebruik van deze materia’s in het origineel vergelijkt. Toch wisten de mensen van Square-Enix een leuke toevoeging aan deze magische gekristalliseerde bollen (materia’s dus ;-) te geven, namelijk het Materia Fusion systeem. Dit laat de speler toe verschillende soorten van deze bollen met elkaar te kruisen, en nadien ook met toevoeging van items, om zo de meest bizarre materia’s te ontwikkelen. Als je nu denkt dat dit nutteloos is gezien de geringe bijdrage aan de damage van deze materia’s, heb je volkomen gelijk, ware het niet dat je op deze manier ervoor kan zorgen dat deze magische bollen met te verwaarlozen damage, extra stats krijgen die zo bijvoorbeeld je hoeveelheid HP (je levensbalkje dus) verdubbelen, of zelfs verdrievoudigen. Jammergenoeg is dit ook het enige nuttige eraan.

Wie FF7 zegt, zegt meteen ook random battles, en dit is in deze telg ook niet anders. Zo zal je te pas en te onpas aan gevechten onderworpen worden, door allerhande vijanden die zogezegd onzichtbaar op het terrein rondlopen, en zo voor verrassingsgevechten zorgen. Wie een beetje creatief is, kan hier echter grotendeels aan ontsnappen. Door zoveel mogelijk langs de uiterste zijkanten van omgevingen te lopen, trigger je bijna nooit een random battle. Of dit een voor- of nadeel is hangt van de speler af. Wil je graag doorgaan met de verhaalinhoud en hinderen de voortdurende onderbreking van gevechten je, dan biedt deze manier soelaas. Langs de andere kant misloop je zo heel wat xp (experience=ervaringspunten), en zal je bijgevolg heel wat langzamer in level stijgen. Levellen gebeurt echter niet meer zoals tevoren. Je verdient wel xp door te vechten, maar wanneer je levelt, en zo ook de vroegere limit breaks en summons, hangen af van een slotssysteem (zoals we dit kennen vanuit een casino). Zo rollen er continue 3 cilinders over de linkerbovenhoek van het scherm waarop zowel personages als cijfers afgebeeld staan. Krijg je 2 dezelfde personages op een rij, dan vergroot deze slotsmachine zich over je ganse scherm en kan je zo zien of je de magische 3 op een rij haalt. Is dit het geval, dan doe je de limit break van het personage dat afgebeeld staat, en haal je 3 dezelfde getallen op een rij, gaat er bevoorbeeld materia omhoog, of indien je lucky 7 haalt, 3 maal 7 naast elkaar, dan gaat Zack 1 level omhoog. Uiteraard hangt de kans waarmee je 3 maal 7 haalt af van hoeveel xp je al verzamelt hebt, hoewel het soms toch wat random aanvoelt.

Nu we het uitvoerig gehad hebben over de mechanismen van de game, is het nu de beurt aan graphics, sound en gameplay. Grafisch gezien (aangezien “grafisch gehoord” nogal lullig zou klinken, of er lullig zou uitzien, ach maakt niet uit) ziet deze game er absoluut prachtig uit, en haalt het naar mijn mening alles wat de PSP aan kracht te bieden heeft, eruit. Meteen al van bij het opstarten van de game, alvorens je in de hoofdmenu terechtkomt, word je meteen ondergedompeld in grafische pracht. Voor het geluid geldt trouwens hetzelfde. De originele muziek heeft terug zijn weg gevonden in deze game, en dit is maar goed ook daar dit bijdraagt tot nostalgische gevoelens uit het origineel. Maar ook nieuwe sounds en muziek zijn toegevoegd, en hier geld ook dat het hoge kwaliteit betreft. De opzwepende en ook meeslepende rocktracks, piano-stukjes enzoverder weten je echt in de juiste stemming te brengen. Zo zorgt de combinatie van uitstekende graphics en prachtige muziek dan ook voor een grote bijdrage tot de gameplay. De bewegingen vloeien over het scherm, en zo is ook de bediening van Zack zeer eenvoudig gehouden, maar stelt deze je toch in staat alles te doen waar je behoefte naar zou hebben. Ook kan je de camera zowel links als rechts roteren, maar dit zorgt jammer genoeg op tijd en stond voor de nodige frustratie. Bevind je je in nauwe gangen (wat meer dan eens gebeurt) en wil je de camera roteren omdat je enkel een stuk muur ziet, dan lijkt dit in vele gevallen onmogelijk, zelfs wanneer er meer dan voldoende ruimte achter of naast je personage is. En Joost zal weten waarom dit weigert correct te werken. Maar, ondanks het storende effect, bederft dit de pret niet. Want buiten enkele kleine foutjes werkt alles vlot, zijn er nergens haperingen te vinden en zijn er bitter weinig, en slechts zeer korte laadtijden, wat toch een prestatie op zich is voor onze handheld console.

Het hele verhaal raast als een sneltrein voorbij, zodanig dat je geen seconde stilzit, en steeds smeekt naar meer. Ook de personages die je onderweg tegenkomt zien er prachtig uit, en wekken een enorme zin op om verder te spelen en meer te ontdekken. Waar ik me dan wel vragen bij stel, en dit is dan misschien ook een volgend minpuntje, is het feit dat deze game al dan niet mensen zal kunnen aantrekken en bekoren, die geen flauw benul hebben van waar deze game eigenlijk over gaat, laat staan dat ze iets over de voorganger(s) weten. Zo zal het volgens mij voor deze mensen ook moeilijk zijn om geïnteresseerd te blijven in het geheel. Bovendien zullen zij geen meerwaarde vinden in de vele nostalgische momenten die een doorwinterde FFVII-speler hieraan beleven.

Over de levensduur van Crisis Core valt echter ook nog te discussiëren. Zoals ik voorheen reeds zei, ontplooit en raast het verhaal voorbij als een sneltrein, maar dit geld in principe ook voor de hele game. Ben je vlot met de controls en in de gevechten, dan zal je je heel snel doorheen de content kunnen worstelen, en kan deze game de vergelijking met het origineel helemaal niet doorstaan. Wel dienen we er rekening mee te houden dat alles zich in real-time afspeelt, wat ervoor zorgt dat ook boss-battles en dergelijke meer veel sneller voorbij zijn. Toch voelt het aan alsof de ene dramatische gebeurtenis de andere net iets te snel opvolgt, en je je net iets te snel naar het einde begeeft. Dit heeft Square-Enix ongetwijfeld zelf ook gevonden. Dit is te merken aan het Mission-systeem dat geïmplementeerd werd. Zo ontvang je via een soort PDA (dit is trouwens je hele ingame-menu) een hele verzameling e-mails van uit de hand lopende personen, die je opdrachten geven. Deze missies zorgen voor heel wat gevechten en boss-battles waardoor je sneller levelt en toffe items krijgt, maar hebben voornamelijk als doel je langer bezig te houden met de game zonder eigenlijk vooruitgang te boeken in de eigenlijke storyline. Er zijn veel missies, heel veel, en het jammere hieraan is, dat deze er quasi allemaal gelijk uitzien. Het principe varrieert ook nooit. Zo krijg je wel steeds een verschillend verhaaltje aan de missie gebonden, maar zal je steeds van punt A naar punt B moeten om, onderbroken door simpele gevechtjes, een of andere boss af te maken. De missies worden voorzien van een moeilijkheidsgraad ter info, maar helaas geldt hier ook dat zelfs de hoogste moeilijkheidsgraad geen echte uitdaging biedt. Hierdoor vraag ik me af of dit wel noodzakelijk had geweest, als men toch als hoofddoel heeft om de fans van de reeks te bekoren. Nu, extra inhoud is altijd mooi meegenomen en er zullen altijd mensen zijn die hier toch de fun van inzien, en zo zullen we dan maar niet klagen over iets wat niet echt een nadeel is.

Tot slot valt er me nog te vertellen dat de manier van bewaren (saven) gelijkaardig gebleven is aan de originele FFVII, met als enige verschil dat de save-points nu in veel grotere hoeveelheden aanwezig zijn, zoals het een PSP-game betaamd, zodanig dat het zelfs loont om de game voor een kwartiertje op te starten (uiteraard als je niet verslaafd bent, anders is dit niet mogelijk.)

Mijn conclusie:

Ben je een fan van Final Fantasy in het algemeen, of enkel van FFVII, dan kan je het je niet veroorloven om deze game niet in je collectie te hebben. Voor deze mensen is deze game dan ook een absolute topper en een schot in de roos, in tegenstelling tot Dirge of Cerberus bijvoorbeeld. Ben je geen echte Final Fantasy aanhanger, ken je de reeks misschien zelfs niet zo heel goed, maar speel je wel graag action-rpg games op je psp, dan is dit toch een aanrader, en een van de beteren in het genre voor PSP. Alleen kan ik je dan aanraden even wat achtergrondinformatie over het origineel na te pluizen alvorens hieraan te beginnen.

Val je in geen van beide voorgaande categoriën, is de kans al heel wat kleiner dat deze game voor jouw weggelegd is, maar het bevat voldoende elementen zoals stevige graphics en sound en snelle, blitse actie om ook anderen te verleiden. Proberen die handel, en misschien krijg je wel zin om de rest van de reeks te spelen! Al bij al is is het een beetje een uitmelking van de reeks, maar als het hierbij eindigt, is het een mooie afsluiter.
© 2008 - 2017 Shwajn, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
The Final Fantasy sagaFinal Fantasy is een saga die begon in 1987 en die nou nog steeds doorgaat. Nadat Final Fantasy een groot succes was in…
Final Fantasy 7 Remake: VooruitblikFinal Fantasy 7 Remake: VooruitblikFinal Fantasy 7 is een videogame uitgebracht in 1997 voor de originele Playstation. De Playstation-game is op de markt g…
Final Fantasy Type-O HD: release, pre-order en karaktersOp 20 maart 2015 komt de HD remake van de game Final Fantasy type-O uit. Het spel wordt gemaakt door Square Enix en Hexa…
Final fantasy 7: een mijlpaal in de sagaFinal fantasy 7: een mijlpaal in de sagaIn 1997 bracht squaresoft het zevende deel uit van de succesvolle game serie “final fantasy”. Met het verschijnen van he…
Games die uitkomen in december 2014 (release)Games die uitkomen in december 2014 (release)In december 2014 komen weer de nodige games uit voor verschillende platformen en consoles. In oktober en november van he…
Bronnen en referenties
  • www.square-enix.com
  • www.crisiscore.com

Reageer op het artikel "Crisis Core: Final Fantasy VII (PSP) review"

Plaats als eerste een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Infoteur: Shwajn
Gepubliceerd: 10-09-2008
Rubriek: Recensies…
Subrubriek: Hobby en overige
Bronnen en referenties: 2
Recensies…
Deze rubriek bevat artikelen welke naast objectieve informatie ook subjectieve informatie in vorm van een recensie bevat.
Schrijf mee!